پیام زردکوه
کمیته محيط زيست

مناطق تحت مديريت حفاظت محيط زيست

سازمان حفاظت محيط زيست طبق استانداردهاي بين المللي مناطقي با عناوين زير را تحت حفاظت قرار داده است. هر يك از اين مناطق داراي شرايط و مقررات خاص خود مي باشند، اين مناطق عبارتنداز: پاركهاي ملي – آثار طبيعي ملي – پناهگاههاي حيات وحش – مناطق حفاظت شده.

 پارك ملي:

به محدوده اي از منابع طبيعي كشور اعم از جنگل، مرتع، تپه هاي طبيعي، اراضي جنگلي و دشت و آب و كوهستان اطلاق مي شود كه نمايانگر نمونه هاي برجسته اي از مظاهر طبيعي ايران مي باشد و به منظور حفظ هميشگي وضع زندگي طبيعي آن و همچنين ايجاد محيط مناسب براي تكثير و پرورش جانوران وحشي و رشد رستني ها در شرايط كاملا طبيعي تحت حفاظت قرار مي گيرد .

آثار طبيعي ملي:

آثار طبيعي ملي عبارتنداز: پديده هاي نمونه و نادر گياهي، جانوري، اشكال يا مناظر كم نظير و كيفيات ويژه طبيعي زمين يا درختان كهنسال كه به منظور داشتن محدوده ي متناسبي تحت حفاظت قرار مي گيرند.

پناهگاه حيات وحش:

به محدوه اي از منابع طبيعي كشور اعم از جنگل و مرتع و بيشه هاي طبيعي و اراضي جنگلي و دشت و آب و كوهستان اطلاق مي شود كه داراي زيستگاه طبيعي نمونه و شرايط اقليمي خاصي براي جانوران وحشي بوده و به منظور حفظ و احياء اين زيستگاه تحت حفاظت قرار مي گيرد.

منطقه حفاظت شده :

به محدوه اي از منابع طبيعي كشور اعم از جنگل، مرتع و دشت و آب و كوهستان اطلاق مي شود كه از لحاظ ضرورت حفظ و تكثير نسل جانوران وحشي يا حفظ و يا احياء رستني ها و وضع طبيعي آن داراي اهميت خاصي بوده و تحت حفاظت قرار مي گيرد.

تالابهاي بين المللي:

تا كنون بيش از ۵۰ تعريف مختلف براي تالاب مورد استفاده قرار گرفته كه با وجود همه تعاريف و ديدگاههاي مختلف اولين تعريف علمي تالاب توسط كنوانسيون بين المللي رامسر ارائه شده است. بر اساس اين تعريف تالاب شامل مناطق مردابي مانند؛ نم زارهاي سياه و باتلاقي، بركه هاي مصنوعي يا طبيعي كه به طور دايم و يا موقت داراي آب ساكن يا روان، شيرين، شور يا نيمه شور هستند و يا مناطقي از سواحل دريا كه در هنگام جذر ارتفاع آب در آنها بيش از ۶ متر نباشد، گفته مي شود. با توجه به ناقص بودن تعريف فوق كه بعضا” داراي نقاط مبهمي بود و فهم كامل آن براي همگان مشكل مي نمود كميسيون تالابهاي كشور در سال ۱۳۶۲ تعريف ديگري را به شرح ذيل از تالابها عنوان كرد كه نسبت به بقيه كامل تر و تا درك بهتري همراه است: “تالاب ناحيه اي از مظاهر طبيعي و خدادادي است كه در روند پيدايش، خاك آن توسط آبهاي سطحي زير زميني به صورت اشباع شده درآمده و در طي يك دوره كافي و شرايط عادي محيطي تشكيل شده است و داراي توالي زيستي مي باشد. اين مجموعه داراي جوامعي از گياهان جمعيت هايي از جانوران ويژه است كه امكان سازگاري در چنين نقاطي را دارند.”

تالاب ها نزديك شش درصد از كره زمين را در بر مي گيرد، و همواره سفره خانه ي مهمان نوازي براي انسان بوده است. تالاب ها با قابليت زادآوري، نقش مهمي در بقاي گونه هاي بي شماري از گياهان و جانوران وابسته به خود ايفا كرده و ذخيره گاه مهمي براي انبوه پرندگان، خزندگان، دوزيستان، ماهيان و بي مهرگان بوده اند.

تالاب هاي بين‌المللي ايران در كنوانسيون رامسر به ثبت رسيده اند. يكي از شروط ثبت نام تالاب در اين كنوانسيون پذيرا بودن حداقل ٢٠هزار پرنده مهاجر در سال است. اين نكته را نيز نبايد فراموش كرد كه تالابهاي بسيار ديگري در ايران پذيراي پرندگان مهاجر و بومي‌اند اما در ليست كنوانسيون رامسر به ثبت نرسيده‌اند.

كنوانسيون حفاظت از تالابهاي جهان در بهمن ١٣٤٩به ميزباني دولت ايران و در شهر رامسر منعقد شد و تا به امروز ١٣٨كشور جهان به اين كنوانسيون بين المللي ملحق شده‌اند.

تالاب چغاخور، ميانكاله، درياچه پريشان، درياچه اروميه، درياچه نيريز، مرداب انزلي، تالاب شادگان، هامون سرابي و هيلمند، درياچه قوپي، هامون پوزاك، شورگل، بندر كياشهر، اميركلايه، قوري گل، مجموعه آلاگل، آلما گل و آجي گل، خوران، مجموعه رود شور، رود شيرين و رود ميناب، رود گز و رود حرا، تالاب گاوخوني، خليج گواتر، جزيره شيدوار، تالاب قميشان و تالاب فريدون كنار تالابهاي بين‌المللي ايران هستند.

مناطق تيراندازي ممنوع:

بجز مناطق ذكر شده مناطق ديگري كه از نظر حيات وحش داراي اهميت بوده ليكن نسل حيات وحش آن رو به انقراض گذارده مي تواند از طريق اختيارات داده شده به رياست سازمان حفاظت محيط زيست براي مدت محدودي تحت حفاظت قرار گيرد. براي اين كار پس از تعيين محدوده آن موضوع آگهي شده و براي مدت معين كه در آگهي نيز خواهد آمد به عنوان منطقه تيراندازي ممنوع مورد حفاظت قرار خواهد گرفت .(لازم به يادآوري است كه مناطق چهارگانه با موافقت شورايعالي حفاظت محيط زيست كشور تعيين مي شود).

در حال حاضر نيز تعدادي مناطق تيراندازي ممنوع در كشور وجود دارد كه بعد از انقضاء زمان تعيين شده مي توانند پس از موافقت شورايعالي حفاظت محيط زيست به عنوان يكي از مناطق چهارگانه تعيين و معرفي گردند .

۱٫ مجموعه پارك ملي و منطقه حفاظت شده تنگ صياد

تاريخچه منطقه :

اين منطقه در سال ۱۳۴۹ از طرف شوراي عالي شكار باني و نظارت بر صيد به عنوان منطقه شكار و تير اندازي ممنوع اعلام گرديد . در سال ۱۳۵۲ با تصويب شوراي عالي حفاظت محيط زيست به عنوان منطقه حفاظت شده اعلام و در سال ۱۳۷۴ نيز حدود ۴۳۷۲ هكتار از قسمت مياني آن تبديل به پارك ملي شد.

موقعيت جغرافيايي :

منطقه تنگ صياد ناحيه كوهستاني و مرتفع با مختصات ´ ۵۹ و °۵۰ تا ´۹ و°۵۱ طول شرقي و´۳۱ و°۳۲ تا ´۱۷ و°۳۲ عرض شمالي و حدود ۲۷۰۰۰ هكتار مساحت دارد . از نظر تقسيمات كشوري اين محدوده از قسمتهايي از بخش شرقي شهرستان شهركرد و بخش غربي شهرستان بروجن واقع شده است و فاصله آن تا مركز استان ۱۵ كيلومتر مي باشد.

اقليم منطقه :

بر اساس دو اقليم نماي آمبرژه و دومارتن اين منطقه در قلمرو اقليمي خشك و نيمه خشك و بر اساس تقسيم بندي انجام گرفته توسط دانشگاه اصفهان داراي آب و هواي نيمه مرطوب و معتدل با زمستانهاي سرد مي باشد . ميانگين دراز مدت بارندگي سالانه در منطقه ۴۲۴ ميلي متر( حداكثر ۶۲۵ و حداقل ۱۷۰ ميلي متر) و ميانگين سالانه دما در بخش هاي مختلف منطقه مورد مطالعه از ۶/۸ تا ۶/۱۰ درجه سانتي گراد برآورد شده است . حداكثر ، ميانگين و حداقل روزهاي يخ بندان ۱۵۱ ، ۱۲۲ ، ۱۰۵ روز بوده است كه حداكثر آن در دي ماه با ۵/۲۸ روز مي باشد. ميانگين رطوبت نسبي در منطقه ۴۵ درصد است كه بين ۱۱ درصد در خرداد تا ۹۴ درصد در دي ماه تغيير مي كند

منابع آب :

مورفولوژي و زمين شناسي خاص منطقه تنگ صياد موجب ايجاد آبراهه هاي متعدد نسبتا بزرگ و كوچك (در حدود هفتاد آبراهه ) شده است كه وسعت آنها كمتر از يك كيلو متر مربع تا بيش از ۶۰ كيلو متر مربع و طول آنها كمتر از يك كيلومتر تا بيش از ۱۳ كيلومتر تغيير مي كند . اين آبراهه ها كاملا فاقد جريان پايدار و دائم بوده ، فصلي و بعضا سيلابي هستند . متوسط جريانهاي سطحي آبراهه ها در كل منطقه بين ۵/۲۴ تا ۵/۲۱ ميليون متر مكعب در سال تخمين زده شده است.۴۲ دهنه چشمه نيز در اين منطقه وجود دارد كه ۳۸ دهنه آن داراي آبدهي دائمي و ۴ دهنه نيز فصلي هستند از جمله اين چشمه ها مي توان به چشمه هاي آبشر شر، ريزاب ، سنگ سفيد و بيدخل اشاره نمود.

پوشش گياهي :

۲۰ تيپ گياهي و۲۵۲ گونه گياهي متعلق به ۵۲ تيره كه حدود ۳۰ گونه انحصاري ايران مي باشد در منطقه جمع آوري و شناسايي گرديده كه نشان دهنده اهميت اين ذخيره گاه ژنتيكي و حدود ۷۰ گونه داراي ارزش گياهي مي باشند.شاخص ترين گونه ها به قرار زير است.

گونAstragalus myriacanthus- گون A.susianusكرك Cousiniatenuiramula جاز      scoriola orientalis

گونه هاي جانوري :

تا كنون در منطقه مذكور ۲۴ گونه پستاندار از ۱۹ جنس متعلق به ۱۴ خانواده ، ۷۰ گونه پرنده از ۵۴ جنس متعلق به ۳۵ خانواده ، ۲۶ گونه خزنده و ۴ گونه دو زيست شناسايي شده است.

بين پستانداران منطقه ۴ گونه در طبقه بندي IUCN از گونه هاي در معرض انقراض آسيب پذير وجود دارد و برخي پستانداران منطقه شامل :

كل و بز: Capra aegagrus ، قوچ و ميش: Ovis orientalis isphahanica  پلنگ: Panthera pardus ،   روباه Vulpes vulpes ، گربه وحشي : Felis catus ،

پرندگان حمايت شده موجود در منطقه حدود ۱۷ %     گونه هاي پرندگان منطقه را شامل مي شوند از انواع پرندگان مي توان به موارد ذيل اشاره نمود:

كبك دري: Tetragullus caspicus ، عقاب طلايي :Aquila chrysaetus    كبك : Alectoris chukar

از انواع خزندگان :

 لاك پشت بركه اي خزري: Mauremys caspica  آگاماي اليويه : Trapulus ruderatus ruderatus مار پلنگي :Coluber ravergeiri ravergieri

واز انواع دو زيستان :

قورباغه معمولي : Rana ridibunda ridibunda   وزغ معمولي: Bufo bufo

راههاي دسترسي :

جاده آسفالته بروجن – شهركرد ، جاده آسفالته فرخشهر ، جاده قديم دهنو ، جاده هاي حاشيه منطقه و جاده جيپ رو احمد آباد ، جاده جيپ رو بستان شير و جاده جيپ رو تنگ صياد ، جاده هاي داخلي منطقه مي باشند.

اهميت منطقه از نظر گردشگري :

تنوع گونه هاي گياهي منطقه ، وجود چشم اندازها و مناظر متنوع و بديع كه حاصل وجود اكوسيستم كوهستان مي باشد تفريحات فيزيكي پر تحرك مانند كوه نوردي،صخره نوردي،شكار تفريحي، همچنين چشمه هاي دائمي ، تماشاي حيات وحش ، دسترسي آسان به جاده آسفالته ، نزديكي به مركز استان و استان اصفهان از قابليت هاي منطقه از نظر گردشگري مي باشند.

مديريت منطقه :

منطقه تنگ صياد با وجود پاسگاههاي ثابت فرخشهر ، ايرانچه ،بستان شير، آب شر شر، بيدخل و كورچي به صورت شبانه روزي مورد حفاظت قرار مي گيرد.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………

۲٫ اثر طبيعي ملي لاله واژگون :

اين منطقه با وسعتي بالغ بر ۳۷۹ هكتار در شهرستان كوهرنگ از توابع استان چهارمحال و بختياري و در ارتفاعات ۲۸۰۰- ۲۵۰۰ متري از سطح دريا در دامنه كوه ميلي و مختصات جغرافيايي طول شرقي    ´۲۲ و ° ۵۰ و عرض شمالي ´۹ و °۳۲ واقع گرديده است

۳٫ منطقه حفاظت شده سبز كوه :

منطقه حفاظت شده سبز كوه با وسعتي بالغ بر ۵۴۲۰۰ هكتار در فاصله ۱۵۰ كيلو متري از مركزاستان و ۳۰ كيلو متري شهر لردگان قرار دارد . موقعيت اين منطقه بين طول هاي جغرافيايي ´۴۰ و°۵۰ و ´۹ و °۵۱ شرقي و عرض هاي جغرافيايي ۲۷/°۳۱ و ´۵۴/ °۳۱ شمالي واقع شده است . اين منطقه در شهرستان هاي بروجن ، لردگان و اردل قرار دارد .بلند ترين ارتفاع مربوط به كوه هزار دره با ارتفاع ۳۸۷۰ متر و كمترين شان ۱۱۲۰ متر از سطح دريا مي باشد.

۴٫ منطقه حفاظت شده جنگلي هلن

منطقه هلن با وسعتي بالغ بر ۴۰۲۳۱ هكتار در شهرستان هاي اردل و لردگان از توابع استان چهار محال و بختياري در مختصات طول شرقي ´ ۵۳ /˚ ۵۰ و ´۳۲ / ˚۵۰   و عرض شمالي ´۵۵/ ˚۳۱ و´۴۰/ ˚۳۱ واقع شده است . حدود ۹۰ درصد از منطقه در شهرستان اردل و مابقي در شهرستان لردگان قرار دارد. فاصله آن تا مركز استان حدود ۱۱۰كيلومترونزديكترين شهر، شهر ناغان در ۲۰كيلومتري آن مي باشد.

۵٫ منطقه حفاظت شده شيدا :

منطقه شيدا در استان چهارمحال و بختياري با مساحت ۲۳۸۳۲ هكتار در شهرستان شهركرد و قسمتي از آن در استان اصفهان قرار دارد و محدوده ي جغرافيايي آن ´۱ ۴/°۳۲ درجه عرض شمالي و ´۲۵/°۵۰ طول شرقي و´ ۴۱/°۳۲ عرض شمالي و ´ ۴۵ /°۵۰ طول شرقي   مي باشد . كه فاصله آن تا مركز استان ۲۷ كيلومتر و نزديكترين شهر ، شهر بن همجوار آن قرار دارد .

۶٫ منطقه حفاظت شده قيصري :

منطقه قيصري در استان چهارمحال و بختياري و با مساحتي بالغ بر ۰۰۰/۱۰ هكتار دردو شهرستان كوهرنگ و اردل قرار گرفته كه حدود ۸۰ درصد آن در شهرستان كوهرنگ و حدود ۲۰ درصد آن در شهرستان اردل قرار دارد و مختصات جغرافيايي آن ” ۵۲‚ ´ ۸ ‚° ۳۲ و “۴۸ ‚´ ۱۴ ‚° ۳۲عرض شمالي و” ۳۰‚´۲۶ ‚° ۵۰ و   ” ۳۰ ‚´ ۱۶ ‚° ۵۰ طول شرقي واقع شده است .

……………………………………………………………………………………………………………………………………….

تالابهاي استان چهارمحال وبختياري

تالابهاي استان بيشتر در حوزه استحفاظي شهرستان بروجن واقع شده اند وچهار تالاب گندمان ، چغاخور ، علي آباد و سولقان بصورت زنجير وار از ضلع جنوبي شهرستان بروجن در امتداد كوه كلار كه از رشته كوههاي زاگرس مي باشد بطرف غرب استقرار يافته اند .

تالابهاي فوق با فاصله هاي نه چندان زياد از يكديگر آدمي را به اين تفكر تقريبا صحيح وا مي دارد ، كه روزي از غربي ترين تالاب يعني سولقان تا شرقي ترين آنها يعني تالاب گندمان، گستره قريب بيست هزار هكتار تنها يك تالاب بزرگ وجود داشته ، تالابهاي چهار گانه فوق با توجه به وضعيت آبي ونسبت اراضي غرقابي ومرغزارها وگستره آبي يك مجموعه بزرگ وقابل تامل را از نظر زيست شناسي براي اين حوزه استان چهارمحال وبختياري به ارمغان آورده اند بطوريكه دوتالاب با گستره آبي يكي با عمق بسيار كم وديگري با وسعت زياد و عمق مناسب ودو تالاب ديگر با سطح غرقابي يكي بصورت مرغزار وديگري به عمق نسبتا كم قريب ۱۰ الي ۵۰ سانتيمتر اين بخش از استان را به يكي از شاهراههاي مسير مهاجرت پرندگان آبزي و مهاجر از استانهاي شمالي كشور ونهايتا كشور روسيه واروپا بطرف كشورهاي حوزه خليج فارس مبدل نموده است وگذشته از قريب پنجاه گونه از پرندگان مهاجر ،گاه جمعيت آنها در ماههاي آبان وآذر به بيش از دويست هزار قطعه بالغ مي شود ، قر يب پانزده گونه از پرندگان آبزي بصورت بومي در تالابهاي فوق زاد آوري مي نمايند .

۷٫ تالاب چغاخور

تالاب چغاخور با وسعتي بالغ بر ۱۴۰۰ هكتار و سطح آبگيري معادل چهل ميليون متر مكعب در ضلع غربي شهرستان بروجن با فاصله اي قريب پنجاه كيلومتري شهر بروجن و شصت وپنج كيلومتري از مر كز استان بين ارتفاعات كوه كلار در جنوب وارتفاعات كوه شاپور ناز وكوه بر آفتاب در شمال واقع شده است ، جاده ارتباطي بروجن ناغان ودر واقع راهي كه استان چهارمحال وبختياري را به استان خوزستان مرتبط مي سازد از شمال تالاب فوق مي گذرد ، چغاخور از دير باز يكي از مناطق ييلاقي ايل بختياري در حوزه شهرستان بروجن بوده وهست. تالاب چغاخور در ارتفاع ۲۲۸۰ متر از سطح دريا قرار گرفته است .

۸٫ تالاب گندمان

تالاب گندمان در ضلع جنوب غربي شهرستان بر وجن با فاصله اي قريب ۲۵ كيلومتر واقع شده است با مركز استان نزديك به ۸۵ كيلومتر فاصله دارد نزديكترين شهر به تالاب شهر گندمان با فاصله تقريبي نزديك به شش كيلومتر در ضلع شمالي تالاب قرار دارد ارتفاعات كوه كلار واز طرف جنوب نهر انتقال آب چشمه هاي گل گپ و گل كوچك از ضلع جنوبي بطرف غرب واز آنجا بطرف شمال تالاب را دورزده وسپس با باتلاقي يا آب رودخانه آق بلاغ بطرف شرق هدايت ونهايتا از طرف اشكفت زوليخا بطرف چاه چل گزي ورودخانه گدار كبك راهي مي شود. تالاب فوق نزديك به يك هزار هكتار وسعت داشته وارتفاع از سطح دريا نزديك به ۲۲۱۹ متر مي باشد.

۹٫ تالاب علي آباد

در شمال روستاهاي علي آباد و محمد آباد با وسعتي معادل دويست هكتار درارتفاع نزديك به ۲۳۵۰متر از سطح از دريا قرار گفته است منابع تامين آب تالاب فوق دو چشمه روستاهاي ياد شده كه به نامهاي روستاهاي نامبرده خوانده مي شوند، تامين مي گردد تالاب فوق بعلت عدم ارتباط آبي با رودخانه ويا نهر آبي با سايز مناطق آبدار فاقد ماهي مي باشد ودر فصل مهاجرت ميزبان پرندگان مهاجر غواص بوده واز ساير اختصاصات منحصر بفرد تالاب فوق مي توان به زاد آوري اردك غاز نماآنقوت در آنجا اشاره نمود ، تالاب علي آباد با توجه به نزديكي به جاده خوزستان وچشم انداز غير قابل توصيف آن در فصلهاي بهار وتابستان از مناطق ديدني ومنحصر بفرد تالابي استان مي باشد .

۱۰٫ تالاب سولقان

در بين ارتفاعات كوه سوخته در شمال ودامنه ها با شيب ملايم كوه كلار با وسعتي بالغ بر يكصدو هشتاد هكتار قرار دارد وجاده ارتباطي ناغان شهركرد از شمال تالاب فوق مي گذرد گونه هاي گياهي تالاب را بيشتر نباتات آبزي قوطه ور مانند عدسك آبي وگونه هاي شناور را سنبله آبي تشكيل مي دهد ، تالاب فوق در فصل مهاجرت يكي از سايتهاي قابل توجه پرندگان آبزي بخصوص خانواده غازها واردك مي باشد سولقان از جمله محيط هاي آبي است كه در دهه شصت چهار گونه ماهي كپور ، آمور، فيتوفاك ، وبيگ هد به آنجا معرفي شده است ليكن در حال حاضر تنها گونه كپور در آنجا زيست وزاد آوري مي نمايد .

تالاب

معادل كلمه وتلند به معني اراضي آبدار خيس وغرقابي بكار مي رود ، تالاب در گويش فارسي از دوكلمه تال و آب تشكيل شده ومعنا ومفهوم آبگير را در بردارد تالاب از جمله اكوسيستم هاي منحصر بفرد كه به جرات مي توان آنها را شاهكار خلقت ناميد در مبحث بررسي ومطالعه سيستم هاي طبيعي كمتر جائي را مي توان بدان اشاره نمود كه همطراز وهم سنگ مناطق تالابي باشد در بحث اكولوژي در ارتباط با مناطق آبي يا تالابي همين را مي توان بيان كرد كه در توصيف اين مناطق ذهن آدمي محدودو قلم قاصر مي باشد تالابهارا بايستي ميراث بزرگ محيط طبيعي بشريت ناميد.

تعريف تالاب

در تعريف تالابها ادارات وارگانهاي ذيربط هريك به نسبت اشرافيت خود بر وظايف محوله تعاريف خاصي را عنوان نموده اند مثلا از ديد كشاورزي تالاب محلي است جهت جمع آوري هرز آب در فصول بارندگي ومصرف آن در فصل آبياري وبرداشت ويا از نظر شيلات و آبزي پروري تالاب را محل زاد آوري وتكثير وبرداشت آبزيان دانسته اند ليكن جامعترين تعريفي كه فعلا َ در جهان در خصوص تالاب مورد قبول اكثر قريب به اتفاق اكولوژيستها وزيست شناسان قرار دارد همان تعريف تالاب از نظر كنوا نسيون رامسر مي باشد.

كنوا نسيون رامسر تالاب را اينگونه تعريف مي نمايد :

مناطق مردابي ، آبگير ، توربزا ، بركه هاي مصنوعي يا طبيعي مي باشد كه بطور دايم يا موقت داراي آب ساكن يا جاري ، لب شور يا شور مشتمل بر مناطقي از آبهاي دريايي كه عمق آنها هنگام پائين ترين جزر در آنها بيش از ۶ متر نباشد .

اهميت وارزش تالابها

۱- اكوسيستمهاي پر بازده

۲-  تغذيه آبهاي زير زميني

۳- كنترل سيلابها

۴-  ته نشين رسوبات

۵-  مبدل نمودن مواد آلي به ماده معدني

۶-  انتقال رطوبت از تالاب به مزارع اطراف

۷- زمستاني معتدل وبهاري مطبوع

۸-  حفظ ذخاير آبزيان رودخانه ها ودرياهاي حوزه زير دست

۹-  تنوع زيستي

۱۰- ذخيره ژنتيكي بشريت

۱۱-اهميت تحقيقات تالاب

۱۲-زيبا شناختي

۱۳-تفرج وگردشگري

۱۴ – تالابها حافظ سدها وسازه هاي آبي زير دست

۱۵-اشتغال ، در آمد ، اقتصاد