پیام زردکوه
گزارش برنامه دره ترکت-آبشار شیر اباد

کنیونینگ یا دره نوردی که یکی از شاخه های جذاب کوهنوردی فنی محسوب می شود می تواند با توجه به شرایط جغرافیایی ایران ، به سرعت در کشور گسترش پیدا کند و مورد توجه کوهنوردان قرار گیرد. تا کنون با تلاش کوهنوردان کشورمان دره هایی که عمدتا در منطقه البرز قرار گرفته گشایش و پیمایش شده است. که برخی از آنها مورد توجه کوهنوردان دیگر قرار گرفته و بارها و بارها پیمایش شده اند که قدیمی ترین و معروفترین آنها دره اندراسم است

اما برخی دیگر به دلیل عدم وجود گزارشهای مستند و اطلاع رسانی مناسب و یا شرایط اقلیمی خاص مورد توجه چندانی واقع نشده است. گروه گوهنوردی پیام زردکوه شهرکرد به همراه گروه کوهنوردی مخابرات شهرکرد با توجه به تعاریفی که از دره ترکت شنیده بود تصمیم به پیمایش این دره نمود که بهانه بسیار خوبی شدکه به دوستان کردکوی هم سری بزنیم . در ساعت ۱۸:۳۰ روز چهارشنبه ۱۶/۴/۸۹ شهرکرد را به مقصد استان گلستان ترک نمودیم در ساعت۲۲ در شهر میممه شام راصرف نمودیم واز طرف جاده فیروزکوه به سمت ساری حرکت کردیم پس از عبور از شهر های بهشهر وگلوگاه در ساعت ۱۱:۳۰ صبح روز پنجشنبه به کرد کوی رسیدیم دوستان بسیار خوب کردکوی پذیرایی بسیار گرمی از ما کردند که همین جا از زحمات آنها بسیار متشکریم. گروه پس از هماهنگی لازم با خانم کشاورز (سرپرست گروه کوهنوردی سبز تمیشه) به سمت گرگان حرکت نمود در ضمن آقای منوچهری از کوهنوردان کردکوی نیز ما را همراهی نمودند ادامه گزارش در قسمت منوگزارشات برنامه سایت

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱

آبشار زرد لیمه به گزستان بازفت

در صدها سال پیش از این افرادی سخت کوش با ابتدایی ترین ابزار موجود در آن زمان بر اساس نیازشان گذرگاهی بصورت پله های سنگی در دل صخره های کوهی صعب العبور در منطقه بازفت ایجاد کردند که در نوع خود کم نظیر بود . این گذرگاه هنوز مورد استفاده عشایر منطقه برای عبور دام قرار می گیرد و یکی از میراث فرهنگی با ارزش محسوب می شود

البته قسمتهایی از آن در اثر مرور زمان تخریب شده و عرض آن به ۲۰ سانت هم می رسد بطوری که کوچکترین اشتباه در هنگام عبور فرد از این گذرگاه می تواند بعنوان آخرین اشتباه او باشد چون در یک طرف این پله های کم عرض پرتگاهی به ارتفاع حدود ۸۰ متر وجود دارد واین خود حکایت از این دارد که مهندسین طراحان و کارگران سازنده این گذرگاه که به قول افراد محلی اسکندر و برادرانش در عهد صفویان بوده اند چه کار سخت و طاقت فرسایی داشتند آن هم باآن امکانات ساده و ابتدایی . در پایین دست این گذرگاه دره ای عمیق وجود دارد که در آ ن رود خانه خروشان بازفت جریان دارد . وقتی که از گذرگاه پایین می آیید و به کف دره می رسید قدمهایتان به جای اینکه در آب رودخانه قرار گیرد و مشکل عبور از عرض رودخانه برایتان پیش بیاید با شگفتی خود را آن طرف رودخانه می بینید . بله اگر فرد عبوری از این محل اطلاعات قبلی نداشته باشد بدون اینکه خود بداند از روی پل خدا آفرین عبور کرده است . این پل طبیعی تقریبا ۱۵۰ متر از طول رود خانه را پوشانده است . و احتمالا حاصل ریزش سنگ و خاک از بالای دره روی رود خانه می باشد که جریان آب رودخانه مسیری برای عبور خود از زیر آن را پیدا کرده است . در یک طرف دره کوهای سر سبز و درختان جنگلی قرار گرفته اند و در طرف دیگر صخره های سر به فلک کشیده با آبشارهای زیبا که توجه هر بیننده ای را مجذوب خود می کند . آبشاری بسیار زیبا و واقعا بی نظیر که حاصل چشمه ایست که از دل سنگی کوهی صخره ای و با عظمت حجم بسیار زیادی از آب را به بیرون فوران می کند . این چشمه بزرگ از نهرها ی کوچک وبزرگ بصورت گسترده عبور کرده و سپس از ارتفاع حدود ۴۰ متری به پایین سرازیر می شود در پایین این آبشار گسترده درختان سبز و بلند اطراف آن را پوشانده و جلوه بسیار زیبایی به آن بخشیده اند . جریان آب پس از عبور از شیبهای تند به رود خانه بازفت وارد میشود . این آبشار با عظمت همان آبشار زرده لیمه است که زیبایی و بکر بودن خود را مدیون دور از دسترس بودن از دست گردشگران یا همان تخریب گران طبیعت می داند. تنها افرادی که در آنجا هستند چند خانوار محدود عشایری هستند که بصورت فصلی در آنجا سکونت دارند و نیز کوهنوردانی که هر از گاهی از این مسیر عبور می کنند . چند صد متر پایین تر از این آبشار عشایر منطقه برای عبور از عرض رودخانه اقدام به نصب یک سیم بکسل ثابت روی عرض رودخانه نموده اند . کوهنوردانی که وارد این منطفه می شوند اگر بخواهند عرض رود خانه را بپیمایند باید با ابزار فنی خود و با اتکا به تجربیات و ابتکار خودشان از همین سیم بکسل استفاده کنند که این مورد هم مسائل و هیجانات خاص خودش را نیز دارد . وجود پدیده های بکر وزیبا در این منطقه واقعا برای هر فرد بسیار جالب توجه می باشد . اما خوشبختانه اکثر افراد حاضر نمیشوند به خود زحمت داده و از چنین منطقه ای بازدید کنند که این امر باعث در امان ماندن طبیعت منطقه از گزند افراد بی مسئولیت شده است . بیش از سه ساعت از نیمه شب چهار شنبه اول اردیبهشت ۸۹ نگذشته بود که دو دستگاه مینی بوس با شتاب تاریکی شب را در دل جاده می شکافتند و افرادی را همراه خود می بردند . این افراد مسافران ترمینالها نبودند بلکه کسانی بودند که هر کدام با داشتن مشکلات خاص خود می خواستند سه روز را از خانه و کاشانه و شهر و دیارشان دور باشند و به جای آن وارد منطقه ای شوند که شمه ای کوچک از وصفش شد . برنامه ای بود مشترک از طرف پیام زرد کوه و پیام مخابرات و نیز مهمانانی دیگر. آقایان : جهانبازی – فاطمی – روحی – عبدالله رحمانی زاده – حبیب پور – جعفریان و طالب پور از پیام زرد کوه و محمدی – درخشنده – اسلامی – فرازنده – صفرپور – حیدری و حیدریان از پیام مخابرات و مصلحی – علی زمانی – دوانیان – خانم شایان – و گلستان پرست از چکاد اصفهان و افراد دیگر شامل : علیرضا محمدی – زمانی – حسین رضوی – علیاری – ایزدی – اژدر – طاهر زاده – خانم دکتر عسگری – شهریار خاکی و خانم تالاری جمعا ۲۹ نفر افرادی بودند که کوله بارها یشان را برای شرکت در این برنامه بسته بودند . مینی بوس ها پس از سه ساعت از ابتدای حرکت خود از میدان معلم شهرکرد در ساعت ۵/۶ صبح به منطقه دنگان دیناران رسیدند و پس از این که مسافران خود را پیاده کردند به شهرکرد باز گشتند و قرار را بر این گذاشتند تا روز جمعه عصر در منطقه ای دیگر در روستای گزستان منتظر مسافران خود باشند . افراد پس از طی کردن مسیر کوتاه و عبور از رود خانه ای کوچک جنب تعاونی عشایر مشغول صرف صبحانه شدند و در ساعت ۵/۸ حرکت خود را آغاز کردند و پس از گذشتن از چند تپه سنگلاخی به راه پاکوبی رسیدند که مستقیم به جلو می رفت . در همان ابتدای برنامه یکی از افراد گروه هنگام عبور از رودخانه در مچ پای خود دچار آسیب دیدگی مختصری شد که سبب شد تیم به آهستگی حرکت خود را ادامه دهد . گروه ساعت ۳۰/۱۱ به ابتدای دره مشرف بر رودخانه رسید . قله مافارون را در مقابل و قله های دو برار را در سمت چپ می توانست مشاهده کند . کوه تک نیز در مقابل آ نطرف دره دیده می شد . هر چه بطرف دره سرازیر می شدند شیب کوه نیز زیادتر می شد و فرد مصدوم نیز در حرکت خود بیشتر احساس ناراحتی می کرد به همین سبب طی صحبتی که با عشایر کردند دو قاطر کرایه کردند تا فرد مورد نظر و مقداری از لوازم را تا آبشار برایشان حمل کند ناهار را هم در زیر سایه درختان جنگلی و شیب کوه در ساعت ۳۰/۱ صرف کردند و در ساعت ۵/۲ دوباره راه خود را در سراشیبی تندی به سمت دره در پیش گرفتند تا اینکه به کف یک دره فرعی رسیدند که جریان آب از داخل آن به دره اصلی و رودخانه وارد می شد. مسیر را از راه مالرو پس از طی کردن چند فراز و نشیب ادامه داده و سپس از راه پاکوب شده تراورس را ادامه دادند . در سمت چپ دره و کف آن رودخانه بازفت را مشاهده می کردند . هوا آفتابی و بهاری بود . درختان – گندمزارها و مراتع سر سبز چشم انداز بسیار زیبایی را پدید آورده بود گروه در ساعت ۳۰/۵ به آبشار رسید . تعداد افرادی که زودتر رسیده بودند از قسمتهای مختلف آبشار دیدن کردند و از آن عکس و فیلم تهیه کردند . شب را نیز در نزدیکی آبشار به صبح رساندند . بعضی از افراد نیز در صبح روز بعد از آبشار دیدن کردند. در ساعت ۹ صبح پس از صرف صبحانه و برداشتن آب از چشمه افراد آماده تیرول از روی سیم بکسل برای عبور از عرض رودخانه شدند. آنها با خود قرقره مخصوص – طناب – هارنس و دیگر ابزار فنی مورد نیاز را همراه آورده بودند چون در غیر این صورت عبور از روی سیم امکان پذیر نبود .حدود نیم ساعت زمان صرف ایجاد کارگاه و عبور اولین نفر از روی سیم بکسل شد چون برای عبور نفر اول به دلیل اینکه کسی آن طرف رودخانه نبود که ایشان را با طناب بکشد تلاش بیشتری بدین منظور صورت گرفت . پس از ان بطور متوسط برای عبور هر فرد ۱۲ دقیقه زمان مورد نیاز بود. تلاش افراد فنی تیم واقعا ستودنی بود . مخصوصا آقای فاطمی که با تلاش و حرکات آکروباتیک روی سیم بکسل پیش قراول عبور از رود خانه شدند . آخرین نفر در ساعت ۲ بعد از ظهر از رودخانه گذشت . با جمع آوری طناب و بقیه ابزار فنی گروه حرکت خود را در سمت دیگر رودخانه و در جهت مخالف حرکت آب ادامه داد و پس از گذشتن از راه مالرو در ساعت ۵/۲ بعد از ظهر مقابل آبشار در کنار یک چشمه به صرف ناهار مشغول شدند. در ساعت ۵/۳ گروه دوباره حرکت خود را در راه پا کوب شده با شیب نسبتا ملایمی ادامه داد. هر چه به ارتفاع بالاتری می رفتند از دور دست نمای کامل تری از آبشار را می توانستند مشاهده کنند. مسیر حرکت در بعضی مواقع شیب تندی پیدا می کرد . هوا نیز آفتابی و صاف بود دیدن مناظر زیبا و چشم نواز همچنان خستگی را از تن افراد گروه بیرون می آورد و آنان با روحیه بهتری طی مسیر می نمودند . در ساعت ۵/۵ به انتهای شیب رسیدند و مسیر را از خط راس ادامه داده و در ادامه حرکت خود توانستند روستای گاو شیر را در سمت چپ خود در پایین دره در مراتع سر سبز مشاهده نمایند . پس از نیم ساعت حرکت به سراشیبی سمت چپ خود متمایل شدند و از شیب کوه به پایین آمدند و با گذشتن از عرض رودخانه ۳ جو در ساعت ۷ به روستای بادام شیرین رسیدند . و در کنار رودخانه در چمنزاری بسیار سر سبز شب دوم را بسر آوردند . هوا نیز صاف و آرام بود اما در ساعت ۵ صبح هوا دگرگون شد و بارش باران همراه با رعد و برق شروع شد. ساعت ۵/۷ صبح روز جمعه گروه حرکت خود را به سمت شمال ادامه دا د و پس از گذراندن شیب ملایمی از منطفه موسوم به زنده به گور عبور کرده و پس از رسیدن به بالای تپه ها حرکت خود را بصورت تراورس از راه مالرو به سمت پل خدا آفرین ادامه داد. در طول مسیر چشمه ها و آبهای جاری متعددی به چشم می خوردند . هوا نیز کاملا ابری و هر از گاهی رگباری شروع به بارش می نمود . با ادامه حرکت تیم به سمت دره عمیقی حرکت خود را در سراشیبی های تندی ادامه دادند تا به نقطه ای رسیدند که به راحتی می توانستند از بالا چشم انداز پله های سنگی و پل خدا آفرین را مشاهده کنند. با ادامه حرکت از سراشیبی ها در ساعت ۱۲ در هوای ابری و بارانی به بالا دست پله ها رسیدند و در کنار چشمه آبی بصورت سرپایی نهار مختصری صرف نمودند . پس از آن افراد فنی تیم در ابتدا به سمت گذرگاه حرکت نمودند و پس از بر رسی موقعیت محل با توجه به بارندگی و خیس و لغزنده بودن سطح پله ها تصمیم گرفتند با ایجاد یک کارگاه در بالای پله ها و نصب یک طناب ثابت افراد را با حمایت به پایین انتقال دهند لذا با تلاش فراوان افراد فنی تیم تک تک افراد را با حمایت به پایین فرستادند . در قسمتی که حرکت از روی پله ها به سختی صورت می گرفت یکی از افراد فنی کوله پشتی افراد را می گرفت و آنها بدون کوله پشتی به پایین هدایت می کرد . در مجموع ۵/۱ ساعت صرف ایجاد کارگاه و حرکت تیم از روی پله های سنگی صورت گرفت . گروه در ساعت ۳۰/۲ پساز عبور از روی پل خدا آفرین حرکت خود را از راه پاکوب شده در جهت مخالف حرکت آب رودخانه بازفت ادامه داد تا اینکه در نهایت در ساعت ۳۰/۴ بعد از ظهر به روستای گزستان رسید که در آنجا هر دو دستگاه مینی بوس منتظر آنان بودند . پس از جمع و جور شدن تمامی افراد در روستا جلسه پیشنهاد و انتقادی نیز در ساعت ۵/۶ در مسجد گزستان بر گذار کردند و سپس در ساعت ۵/۷ حرکت خود را با شادمانی از اینکه توانسته بودند به سلامت این برنامه را اجرا کنند به سمت شهرکرد ادامه دادند و در ساعت ۵/۱۱ شب به شهرکرد رسیدند. سرپرست برنامه : فاطمی مسئول فنی : عبدالله رحمانی زاده عقب دار : جهانبازی جلو دار : طالب پور گزارش نویس : طالب پور

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱

گزارش برنامه ترکت

نام برنامه :پیمایش دره ترکت-آبشار شیر آباد منطقه :استان گلستان تاریخ : ۱۸-۲۰ تیرماه۸۹ سرپرست : آقای حسین جهانبازی گزارش نویس : آقای مهدی حقی کنیونینگ یا دره نوردی که یکی از شاخه های جذاب کوهنوردی فنی محسوب می شود می تواند با توجه به شرایط جغرافیایی ایران ، به سرعت در کشور گسترش پیدا کند و مورد توجه کوهنوردان قرار گیرد. تا کنون با تلاش کوهنوردان کشورمان دره هایی که عمدتا در منطقه البرز قرار گرفته گشایش و پیمایش شده است. که برخی از آنها مورد توجه کوهنوردان دیگر قرار گرفته و بارها و بارها پیمایش شده اند که قدیمی ترین و معروفترین آنها دره اندراسم است

اما برخی دیگر به دلیل عدم وجود گزارشهای مستند و اطلاع رسانی مناسب و یا شرایط اقلیمی خاص مورد توجه چندانی واقع نشده است. گروه گوهنوردی پیام زردکوه شهرکرد به همراه گروه کوهنوردی مخابرات شهرکرد با توجه به تعاریفی که از دره ترکت شنیده بود تصمیم به پیمایش این دره نمود که بهانه بسیار خوبی شدکه به دوستان کردکوی هم سری بزنیم . در ساعت ۱۸:۳۰ روز چهارشنبه ۱۶/۴/۸۹ شهرکرد را به مقصد استان گلستان ترک نمودیم در ساعت۲۲ در شهر میممه شام راصرف نمودیم واز طرف جاده فیروزکوه به سمت ساری حرکت کردیم پس از عبور از شهر های بهشهر وگلوگاه در ساعت ۱۱:۳۰ صبح روز پنجشنبه به کرد کوی رسیدیم دوستان بسیار خوب کردکوی پذیرایی بسیار گرمی از ما کردند که همین جا از زحمات آنها بسیار متشکریم. گروه پس از هماهنگی لازم با خانم کشاورز (سرپرست گروه کوهنوردی سبز تمیشه) به سمت گرگان حرکت نمود در ضمن آقای منوچهری از کوهنوردان کردکوی نیز ما را همراهی نمودند . ساعت ۱۴روز پنجشنبه ۱۷/۴/۸۹ به گرگان رسیدیم و در محل پمپ بنزین گلشهر آقایان اسدی و زارع آقای اقبال به ما ملحق شدند وبه طرف روستای زیارت حرکت کردیم درساعت ۱۴:۲۵ وارد روستای زیارت شدیم ارتفاع این روستا از سطح دریا۱۰۶۷ می باشد . از مسیر خاکی جاده نخودچشمه بخشی از مسیر را با مینی بوس طی کردیم و.۱۴:۴۵ کوهپیمایی گروه به سمت نخود چشمه در جهت جنوب غربی آغاز گشت. ظرفهایمان را از آب چشمه پر نمودیم.مراسم معارفه در این مکان صورت پذیرفت و حسین اسدی راهنمای این برنامه توضیحات کاملی راجع به کوههای منطقه و محل کمپ شب مانی و شرایط دره بیان فرمودند حدود ۲ ساعت یکسره به سمت غرب ادامه میدهیم و در ساعت ۱۶ سر از مکانی به نام دشت سردانسر سردر میآوریم با ارتفاع ۲۱۱۳، چشمانداز بسیار زیبا ، قلل معروف استان گلستان یکییکی توسط آقای اسدی معرفی شد. “قله تلنبار” یکی از معروفترین قله استان در فاصله بسیار کمی از ما قرار دارد و با استراحتی کوتاه در ساعت ۱۸:۳۰ به سمت چشمه علی دیگا حرکت نمودیم ادامه مسیر به سمت غرب ابتدا از راههای پراکنده وارد جنگل میشود ولی خیلی زود یک راه پاکوب مشخص ما را تا روستایی متروکه هدایت میکند. روستای متروکهای که از ۳ یا ۴ کلبه تشکیل شده است. ۷:۴۵ به محل علی دیگا رسیدیم و کوله هایمان را به زمین گذاشتیم و بلافاصله کمپ را بر پا نمودیم.بعد از صرف شام دوستان به استراحت پرداختند در راس ساعت ۵ بیدار باش زدند وبعد از صرف صبحانه در ساعت ۶:۳۰ از کنار چشمه به سمت غرب در حیرت از انبوه زیباییهایی که ما را احاطه کردهاند و در میان جنگل متراکم حرکت را آغاز میکنیم. در بین راه با یک درخت “سرخه دار” روبرو میشویم حیرتمان دوچندان میشود حدود صدمتر جلوتر درختان دیگری از این نوع با وجود خود جنگل را مزین کردهاند. با رسیدن به چشمه گاندی علاوه بر رفع تشنگی ظرفهایمان را از آب پر میکنیم و در جهت جنوب به درهای داخل میشویم که از راه پاکوب جدا میشود و با درختان متراکم پیش روی ماست در ادامه دره سر سبز و کوچک، به یک رودخانه بزرگ و خشک میرسد که جویبار کوچکی در میان آن جریان دارد. با وجود آرامش بسیار رودخانهای با این عظمت گواه عبور سیلابهای بزرگ و ویرانگری است که چنین رودخانهای را از خود بجای گذاشتهاند . به محل تلاقی اسپی دره و دره ترکت در ساعت ۸:۴۰رسیدیم .در ساعت ۹:۱۵ به اولین آبشار با ارتفاع ۷ متری رسیدیم که با توجه به اینکه راه پا کوبی خوبی در سمت بالای آن بود از کنارش عبور کردیم.آبشار دوم با ارتفاع ۵ متر در سمت چپمان قرار دارد اما گیاهان وبوته های تمشک اجازه فرود از ان را نمی دهد.از کنار این آبشار به سمت بالا رفتیم ودر این مکان افراد گروه وسایل فنی خود را آماده کردند و کوله ها آب بندی گردید وبعد از توضیحات آقای فاطمی همگی آماده فرود از دره شدیم وبا یک فرود ۲۵ متری که انبوه گیاهان اجازه فرود لذت بخش رانمی داد وارد کف دره شدیم برای این بخش که هر چند امکانات متنوعی برای برپایی کارگاه وجود داشت ولی تنههای درخت نقدتر از هر چیز دیگری است و ما هم استفاده کردیم .کارگاه سوم نیز مانند دو کارگاه قبل بوده وبا استفاده از طنابچه وحلقه فرود برقرار می گردد . این دفعه فقط چند کلاهک کوچک در مسیر فرود وجود دارد. طول آن نیز تقریبا برابر آبشارهای قبلی می باشد. در پایین نیز یک رودخانه کوچک آب قرار دارد. بعد از چند صد مترآبشار چهارم را دست به سنگ رد می کنیم ارتفاع حدود ۵/۳ متر می باشد بعد از عبور از کنار این آبشار به یک آبشار دو طبقه با سطحی صاف و صیقلی برخورد می کنیم که بلندتر از آبشارهای قبل می باشد ارتفاع این آبشار بیش از ۷ متر می باشد و کارگاه آن نیز مانند کارگاه قبل با استفاده ازتنه درخت بر قرار می شود. با عبور از این آبشار در ساعت ۱۱:۳۰به سه راهی دره جهان نما رسیدیم و باعبور از چند آبشار کوچک دیگر که به صورت دست به سنگ رد می شوند، به تنگ باریکی می رسیم که آبشارهایی را بوجود آورده اند که عبور از آنها وقت گیر می باشد. بعد از عبور از چند آبشار کوچک به یک آبشار بلند می رسیم ، کارگاه با استفاده از یک رول بولت ویک طنابچه وحلقه فرود برقرار می گردد بنابر توصیه مسئول فنی از کارگاه backup گرفته می شود ضمنا بلوک سنگی خوبی هم وجود دارد که طناب پلاستیکی دورآن است ولی قرار بر این است که کارگاه ها به صورتی نصب گردد که برای گروه های بعدی هم مفید باشند . ارتفاع فرود نیز در حدود ۲۰ تا ۲۵ متر می باشد. در ابتدا باید از شکاف باریکی که بین سنگ و دیواره بوجود آمده ، خود را به زیر کلاهک سنگی که بر اثر لاخ شدن سنگ بزرگ به وجود آمده بود منتقل کنیم. کمی بی دقتی منجر به این می شد که خودمان در بین سنگ و دیواره لاخ شویم و یا با صورت به سنگ برخورد کنیم. بعد در زیر کلاهک به فرود در زیر قطرات آب ادامه داده و در انتها وارد حوضچه آب کوچکی می شویم. همه این عوامل دست به دست هم می دهد که این فرود را به یک فرود تکنیکی و زیبا تبدیل نماید. فرود رفتن در زیر آب كه هم هیجان انگیز و هم در ان هوای گرم كاملا می چسبید كه بعضا باعث كشیدن فریادهایی از سر ذوق و خوشی میشد . بعد از این آبشار در تنگه باریک به مسیر خود ادامه می دهیم اطراف تنگه را دیوارهایی سترگ احاطه نموده .کمی جلوتر دره کمی فراختر می شود. اما برای رسیدن به این قسمت فراخ باید از آبشار دیگری فرود رویم. مشغول بررسی این آبشار می شویم. کارگاه را بسیار دورتر از مسیر آب با کمک یک رول بولت برقرار می نماییم. فرود کمتر از ۲۵ متر بوده و با یک حلقه طناب امکان پذیر می باشد. برخلاف فرود قبلی این فرود کاملا خشک و خارج از مسیر آب می باشد. آبشار بعدی حدود ۱۰ متر ارتفاع دارد که کارگاه آنرا به دور یک تکه سنگ برقرار می نماییم . در چنین فرودهایی نفرات آخر وظیفه بزرگی را به گردن دارند زیرا هر گونه سهل انگاری این افراد منجر به لاخ شدن و گیر کردن طناب می شود. نفر آخر باید گره دوطناب را از لبه سنگی که احتمال لاخ شدن طناب در آن زیاد است رد کند و سپس با دقت تمام بدون اینکه شوکی به کارگاه وارد شود آرام وزن خود را به طناب فرود منتقل نماید و هنگام فرود، طناب را به اصطلاح اتو نماید تا بعد از فرود دوطناب از هم جدا شده و به هم نتابد. و بسیاری از نکات دیگر که از ظرایف یک فرود فنی محسوب می شود. در این برنامه زحمت این کار برعهده دوستما ن قاسم فاطمی وایرج صفر پور بود که خوشبختانه به خوبی از عهده این کار برامدند و به موقع طنابها را به نفرات جلو می رساندند. بعد از این آبشار آبشارهای کوچکی قرار دارد که به صورت دست به سنگ از آن عبور می نماییم. تعداد این آبشارهای کوچک آنقدر زیاد شده که حساب آن از دستمان خارج شده است. آبشار بعدی یک آبشار دو پله ای می باشد که کارگاه آن با استفاده از یک بلوک سنگی فراهم می شود. فرود این آبشار نیز در مسیر آب امکان پذیر است و در انتهای آن نیز حوضچه کوچکی دیگری واقع شده است. این فرود با استفاده از یک رشته طناب امکان پذیر می باشد. در ادامه ۳ آبشار مجزا و كوچك بود كه در حالی فرود می آمدیم كه آب بالای سرمان می ریخت و زیر آب فرود می آمدیم .برای فرود بهتر تیم از یک رول p شکل استفاده نمود از سرما مانند بید به خود می لرزیم و به سرعت از تنگه های باریک عبور می کنیم تا بر اثر فعالیت بدنی کمی گرم شویم. اوج لذت فرود دره در همین اتفاقات نهفته است .در ادامه مسیر یکی دو آبشار ۳ متری بودند که توان سنگنوردی افراد را محک میزد اما همه همنوردان به خوبی از اینجا هم عبور نمودند.ساعت ۱۵ از دره خارج و وارد منطقه زیبای باران کوه میشویم. پس از کمی پیاده روی در ساعت ۱۵:۳۰ گروه به تعویض لباس و خوردن نهار پرداخت ، بعد از شمارش ابزار از طریق جاده خاکی که داخل جنگل بود به طرف مینی بوس حرکت کردیم منطقه باران کوه محل تفریح خانواده های زیادی بود که با دیدن آنها وابراز محبتی که می کردند خستگی ما بر طرف می شد . در ساعت ۱۸:۳۰ سوار مینی بوس شدیم وبه طرف گرگان حرکت نمودیم وپس از خداحافظی از دوستان گرگانی به سمت کردکوی حرکت نمودیم ودر خوابگاه سالن ورزشی آموزش وپرورش که هماهنگی آن توسط دوستان کردکوی انجام شده بود به استراحت پرداختیم .شام را مهمان آقای دکتر کبیری از دوستان آقای دکتر فتاحیان بودیم که جا دارد از زحمات ایشان تشکر کنیم . در روز شنبه ۱۹ تیرماه به طرف خان ببین حرکت کردیم ودر ساعت ۹ صبح به آبشار شیر آباد رسیدیم مجوعه آبشارهای شیر آباد شامل ۷ آبشار می باشد که بلند ترین آنها ۲۵ متر می باشد وبا توجه با آبگیرهای که در پایین این آبشار ها ایجاد می گردد علاقمندان به شنا را به خود جلب می نماید ، گروه بعد از حدود ۳۰ دقیقه پیاده روی به بالای آبشار دوم رسید وآقای امین روحی وآقای عبدالله رحمانی زاده مشغول زدن کارگاه شدند گارگاه شامل یک رول بولت و۱ متر طنابچه ویک حلقه فرود بود ودر ضمن از این گارگاه برای فرود نفرات توسط ابزار میانی backupگرفته شد.ارتفاع این آبشار حدود ۲۲ متر می بود وحدود ۳ متر کمتر طناب به پایین ریخته شد واعضای گروه بعد از حدود ۱۹ متر فرود با خارج شدن طناب از ابزار فرود به داخل آب می پریدند . وبا شنا کردن از داخل حوضچه خارج می شدند در ساعت ۱۰:۳۰ گروه به بالای آبشار اول رسید وافراد فنی مشغول زدن کارگاه شدند برای کارگاه این بخش از دو عدد رول p استفاده گردید در ضمن کارگاه backupهم گرفته شد. ارتفاع این آبشار حدود ۲۵ متر می بود وحدود ۳ متر کمتر طناب به پایین ریخته شد وطبق آبشار قبلی افراد با شنا از حوضچه خارج می شدند . افراد بعد از تعویض لباس وچک کردن وسایل فنی به سمت آزاد شهر حرکت نمودند ونهار در یکی از پارکهای خان بین صرف گردید وگروه به طرف شاهرود حرکت کرد واز آنجا به طرف شهرکرد ادامه مسیر دادیم و در ساعت ۷:۳۰ صبح روز یکشنبه برنامه در شهرکرد به پایان رسید . نفرات شرکت کننده از دو گروه پیام مخابرات شهر کرد و پیام زرد کوه شهر کرد: بهرام فتاحیان. محسن کبیری . مهدی حقی . سعید مشرف . سعید محمدی . ایرج صفر پور . امین روحی . حسین جانباری (سرپرست) . عبدالله رحمانی زاده . احمد حیدری. قاسم فاطمی . دو ستان گلستانی:رحمان منوچهر (کردکوی ).حسین اسدی. حمید زارع . امید اقبال. در پایان از دوستانی که در این برنامه زحمت کشیدند وراهنمایی گروه ما را برعهده گرفتند صمیمانه سپاسگزارم و نیز تشکر ویژه داریم از همنوردان عزیز کردکوی که با مهمان نوازی خود ما را بسیار شرمنده نمودند در این برنامه حدود ۷ متر طنابچه -۱۰ حلقه فرود و۴ عدد رول بولت و۳ عدد رول p مصرف گردید

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱

گزارش برنامه دره شوش

طبیعت ذهن آدمی به گونه ایست که همواره می خواهد ازهرچه بر او پوشیده و نهان مانده است آگاه شود حتی اگر نتواند دراین راستا گامهای زیادی بردارد .ذهن جستجوگران همیشه درتلاش برای دست یافتن به ناشناخته ها در فعالیت بوده ، راکد ماندن وادامه زندگی یکنواخت میتواند عامل مهمی برای افسردگی ایجاد کند .تحرک و پویایی عشق ورزیدن به طبیعت

پاسخ مثبت دادن به ذهن کنجکاو خود مسلما میتواند ما را از کسالت و رخوت بدر کند . در هر مرحله ای از زندگی که باشیم ، در هر شغلی که باشیم ، درهر رشته ی ورزشی که فعالیت کنیم ، آماتور یا مجرب که باشیم قطعا مواردی در مقابل خود خواهیم داشت که برایمان جذاب باشد . دیواره های سربه فلک کشیده ی دره ی شوش آن قدر جذاب بودند که توانستند که با وجود صعب العبور بودنشان ، هدف مشترک ۱۱نفر از اعضای گروه کوه نوردی پیام زردکوه و پیام مخابرات شوند . این صخره ها که ردپای انسان را کمتر برخود احساس کرده اند بکر بودن خود را باید مدیون صعب العبور بودن خود بدانند اما این موجود دوپا به این راحتی تسلیم نه تنها چنین شرایطی که از این سخت تر هم نشده است . دره ای باصخره های بلند ، عمودی در دو طرف که ارتفاع آن ازکف تا بالای آن تقریبا ۲۰۰۰متر میباشد .این دره درمجموع بیش از ۲۰ آبشار از ۶ متر تا ۴۵متر دارد و بقیه آن هم از شیب بسیار تندی برخوردار است . پوشش گیاهی بسیار متنوع و دست نخورده در این منطقه وجود دارد ، درختان گردو ، بادام وحشی ، انجیر ، زرشک ، بنه ، انگور و… ازجمله درختانی بودند که افراد گروه را از میوه های خود مخصوصا انجیر و انگور بی نصیب نگذاشتند . تنی چند ازاعضای گروه کوهنوردی پیام زرد کوه و مخابرات که چندیست عشق دره ی نوردی آنها را به وجد آورده و تاقبل از این دره هایی چند از قبیل ترکت در استان گلستان ، رغز در استان فارس را در نوردیده بودند ، نتوانستند آرام بشینند و ببینند دره ای با این عظمت و بکر در استان خودشان دست نخورده و ساکت غبار تنهایی را برخودش احساس نماید . دره شوش واقع در جنوب استان چهارمحال و بختیاری در جوار روستایی به همین نام قرار دارد . برای رفتن به این دره میتوان از جاده ای ماشین رو به ارتفاعات بالای دره دسترسی پیداکرداما شوق پیمایش دره در بچه های گروه بقدری بود که آنها تصمیم گرفتند ابتدا دره آتشگاه را که تقریبا به موازات دره شوش می باشد صعود کنند و پس از پشت سرگذاشتن صخره ها و آبشارهای بسیار بربالای دره شوش اشراف نمایند . بدین منظور اعضای دوگروه درساعت ۳ بامداد روز پنج شنبه ۱۱ شهریور با کوله بارهایی سنگین پر از ابزار فنی و دیگر مایحتاجات حرکت خود را با یک دستگاه مینی بوس از شهرکرد شروع کردند و پس از طی مسافتی تقریبا بیش از ۲۰۰ کیلومتر در ساعت ۵/۷ به محل آبشار آتشگاه که مکانی تفریحی برای خانواده ها محسوب می شود رسیدند . ارتفاع این نقطه ازسطح دریا تقریبا ۱۳۵۰ متر میباشد و مختصا ت آن نیز عبارت است از : N 31 14.255 – E 50 59.982 در ساعت ۴۰/۷ گروه حرکت خود را باصعود از دره آتشگاه شروع نمود و در طول مسیر از مسیرهای صخره ای که هرازگاهی با حمایت طناب صورت می گرفت و همچنین آبشارهایی متعدد و بسیار زیبا عبور نمود .هوا با اینکه کاملا آفتابی بود اما به لطف دیواره های بلند و رفیع ، بچه ها تا ساعت ۲ بعدازظهر در خنکای سایه دل پذیر آنها طی مسیر نمودند ، صخره هایی که نه تنها به آنها طراوت و تازگی ، سایه و هوای خنک ارزانی میکرد بلکه برغم هایشان نیز سایه افکنده بود . اینجاست که احساس عبور در سایه کوه از دشت غم دروجود انسان تداعی می گردد . درساعت ۱ بعدازظهر پس از رسیدن به یک چشمه و کمی استراحت درآنجا دوباره بانصب یک کارگاه مسیری صخره ای به ارتفاع حدود ۴۰متر را صعود نموده و به بالا رفتند . در ساعت ۳ بعدازظهر به یک آبشار بسیار زیبایی رسیدند که افراد محلی نیز در نزدیکی آن سکونت داشتند . بچه ها در محل آبشار ساعتی به استراحت پرداختند و در همین حین در نهایت تعجب شاهد صحنه ای بودند که اصلا انتظار آن را در این محل نداشتند . تنی چند از افراد محلی در نهایت تاسف در زیر صخره ها و در کنار آبشار مشغول استعمال مواد مخدر بودند ،گروه غیر از این که از دیدن چنین صحنه ای متاسف شود کاری زیادی از دستش بر نمی آمد . به هر حال افراد پس از استراحت کافی و پرسیدن مسیر از افرادی که در آنجا ساکن بودند مسیر خود را در حالی که دره آتشگاه را پشت سر گذاشته بودند به سمت چپ و به سوی شمال ادامه داده و پس از عبور از چند ارتفاع صخره ای به دره ای رسیدند که با شیب ملایمی به سمت شمال ادامه می یافت ، با حرکت ممتد از کف دره از راه پاکوب مسیر خود را ادامه داده تا در ساعت ۵/۷ به ارتفاعات مشرف بر دره شوش رسیدند. مختصات این محل عبارت است از N 31 16. 708 -E 51 01. 877 در این نقطه ، عشایر در فصل بهار سکونت دارند اما زمانی که تیم به آنجا رسید کسی در آن محل نبود . دیواره های سنگی به جا مانده ی زیادی برپا بود که عشایر برای سکونت خود و دام هایشان ایجاد کرده بودند چشمه ای نیز در نزدیکی همین محل وجود دارد که بچه ها پس از برداشتن آب از آن به پایین تر رفتند و شب را در محل مناسبی در ابتدای دره شوش به صبح آوردند . مختصات محل شب مانی : N 31 16 .578 E 51 01.128 هوا نیز معتدل بود و همگی افراد آب کافی برای ادامه مسیر باخود داشتند چون احتمال می دادند در دره شوش آب وجود نداشته باشد . صبح جمعه افراد با روحیه خیلی خوب پس از خوردن صبحانه و نصب تجهیزات و ابزار فرود خود را برای فرود از آبشارهای متعدد دره آماده کردند پس از گذشتن از مسیری کوتاه به اولین آبشار به ارتفاع حدود ۶ متر رسیدند که با نصب کارگاه با ترایکم از آن فرود آمدندپس از مسیری کوتاه دوباره به آبشار بزرگتری به ارتفاع حدود ۴۵ متر رسیدند. طنین صدای چکش بر مته که برای اولین بار در این نقطه دل سنگی را می شکافت نخستین رول بولت را بر بالای این آبشار از خود بر جای گذاشت .تا با اتکا به آن دومین فرود خود را انجام دهند، بچه ها تا جائیکه می توانستند از کارگاه های طبیعی شامل تنه ی درختان وغیره استفاده می کردند . تنها در مواردی که مجبور می شدند از رول پی و رول بولت استفاده می کردند . فرود سوم با نصب رول پی به ارتفاع ۱۵ متر انجام گرفت . فرود چهارم با نصب دو رول پی به ارتفاع ۲۵ متر هم همینطور . بعد از فرود چهارم مسیری نسبتا طولانی را ادامه داده که در طول این مسیر اشگفت مناسبی برای درامان ماندن از بارندگی های احتمالی وجود دارد . در حین فرود از کارگاه چهارم در زیر کلاهک فرود در دل صخره ها سوراخ بزرگی مشاهده شد که از کف ۲متر ارتفاع داشت خرس ها آنجا را محلی برای لانه خود در نظر گرفته بودند . بعد از فرود چهارم برای اینکه وقت کمتری گرفته شود از کارگاه بعدی در طول مسیر صرف نظر شد و مسیر تراورس به سمت راست را ادامه دادند تا دوباره به نقاط پایین تر دره رسیدند . در فرود پنجم از یک درخت به عنوان کارگاه استفاده شد تا ارتفاع ۲۰ متری را بتوانند فرود بیایند . درفرود ششم نیز دوباره این تنه ی درختان بودند که مانع از خراش مته کوهنوردان بر دل سنگها می شدند گویی درختان همانجا که قرار بود مته سنگ را سوراخ کند روییده بودند . ارتفاع این فرود نیز ۱۵ متر بود . در فرود هفتم و هشتم نیز مانند فرود ششم تنه ی درختان باعث تسریع در روند نصب کارگاه شده و کمک کردند ارتفاعات ۱۰ و ۸ متری را بچه ها با ایمنی مناسب فرود بیایند . عقربه های ساعت ۴۵/۱۱ را نشان می داد که چکش کوهنوردان دوباره بکار افتاد و این بار یک رول پی را برای فرود نهم به ارتفاع ۲۰ متر بر دل سنگی نشاند . سنگی که شاید اگر زبان می داشت آنرا به اعتراض بر آنها می گشود . یک درخت حتی اگر مرده باشد حتی اگر آب آنرا باخود در مسیر طولانی برده باشد میتواند کمک زیادی به چنین سنگی نماید تا مجبور نباشد زائده ای را بر خود تحمل نماید .تنه تنومند چنین درختی توانست نقطه اتکایی مناسب برای کارگاه دهم برای فرودی به ارتفاع ۷متر باشد . فرود یازدهم به ارتفاع ۲۰متر را دوباره درختان یاریشان کردند . اما در فرود دوازدهم به ارتفاع ۱۸متر فریادهای خاموش سنگی دقایقی چند ادامه یافت تا اینکه یک عضو ناخواسته ای بنام رول پی را برگرده خود شاهد باشد . به احتمال زیاد شانس با گروه یار بود که در فرود سیزدهم درختی کمک کرد تا ارتفاع ۷متری را فرود بیایند وگرنه سنگها برای انتقام از آنها نحسی سیزده را بهانه قرار می دادند و بلایی را بر سرشان نازل می کردند . در فرود چهاردهم به ارتفاع ۸متر اینبار توانستند از کارگاه طبیعی سنگ استفاده نمایند. پس از این مرحله از فرود مسیر را مقداری ادامه داده و در طول مسیر نیز ارتفاعات چندی را نیز با درگیر شدن با سنگها فرود آمدند . آبشار پانزدهم ، شانزدهم و هفدهم به ارتفاع ۳۲و ۱۵و ۱۰ متر را نیز درختان یاری شان کردند تا بتوانند فرصت زیاد تری برای عبور از دره داشته باشند وگرنه مجبور بودند شب دوم را نیز در چنین دره ی عمیقی که هیچ راه فراری در صورت جاری شدن سیلاب برایشان نبود ، بسر برند . قطرات کم باران و نیز صدای رعد وبرق هشداری جدی بود به آنها که زمان زیادی ندارید . به هرحال پس از سپری کردن حدود ۸ساعت دره پیمایی و فرود و درگیر شدن با سنگ و شاخه ها ی پر از تیغ درختان و آبشارها به نقطه ای سرسبز و مناسب جهت اطراق رسیدند که آبشار بسیار زیبایی نیز در آن وجود داشت . بچه ها در این نقطه به استراحت و نوشیدن آب گوارای آبشار و صرف غذای مختصری پرداختند و پس از حدود نیم ساعت در ساعت ۶ پس از اینکه جانی تازه گرفته بودند ، مسیر را ادامه داده و از نقاط بسیار سرسبز و زیبا و از میان درختان و گیاهان وحشی گذشتند تا اینکه به هیجدهمین مرحله از فرود رسیدند و ارتفاع ۳۰متری آنرا دوباره به کمک یک درخت به عنوان کارگاه فرود آمدند . درساعت ۱۰/۷ به آبشاری سه پله ای به ارتفاع حدود ۳۵متر رسیدند که بانصب تنها یک کارگاه رول بولت هر سه پله را به عنوان فرود نوزدهم پشت سر گذاشتند . آخرین رول بولت را دره نوردان در تاریکی شب بر پیکر سنگی نشاندند که آخرین و بیستمین فرود بود در تمامی فرودها از دو یا سه نقطه به عنوان بک آپ بوسیله ترایکم استفاده می شد . در فرودهای هفدهم به بعد آبشارها دارای آب بودند اما آبشارهای قبلی در این فصل از سال خشک شده بودند . به هر حال پس از فرود بیستم مسیر بصورت راه پاکوب ادامه پیدا نمود و در نقاطی عشایر با ایجاد پل و نصب تنه درختان در مسیرها راه را هموار نمودند . در ادامه مسیر افراد گروه در کمال ناباوری درخت بید بزرگ سبزی را در حال سوختن مشاهده نمودند که خوشبختانه توانستند با تلاش فراوان با برداشتن آب از رودخانه ، درخت بی زبان را از سوختن حتمی نجات دهند . گویا افرادی بی مسئولیت ساعاتی قبل در کنار این درخت آتش روشن کرده بودند و آنرا در همان حال رها کرده که آتش از تنه ی درخت به بالا سرایت نموده بود . به هرحال بچه ها مسیر را ادامه داده تا اینکه در ساعت ۵/۹ به روستای شوش رسیده و پس از جمع وجور کردن لوازم فنی در ساعت ۱۰ با مینی بوس حرکت خود را به سمت شهرکرد آغاز کردند و در نهایت ساعت ۲ بامداد روز شنبه به شهرکرد رسیدند . در ارائه این گزارش سعی بر آن شده که افرادی که قصد اجرای این برنامه را داشته باشند بتوانند براحتی از آن استفاده کنند . درضمن بهتر آن است که چنین مسیری را ۳روزه درنظر بگیرند چون در تاریکی شب نصب کارگاه و فرود آمدن از آبشارهای پر از آب و شاخ و برگ درختان واقعا خطر خواهد داشت .این مسیر برای اولین بار رول کوبی شده تمامی کارگاه های رول بولت و رول پی با نصب یک طنابچه و یک حلقه برجا مانده اند که میتوانند برای گروه بعدی مورد استفاده قرار بگیرند .(البته با تعویض طنابچه) درطول مسیر دره شوش ردپای خرس بسیار مشاهده می شد . ارتفاع بالاترین نقطه دره را GPS 3350 متر از سطح دریا نشان می داد و پایین ترین نقطه را ۱۳۵۰ متر . از مجموع ۲۰۰۰ متر ارتفاع دره شوش حدود ۳۵۰ متر از آن طی ۲۰ مرحله نصب کارگاه فرود با طناب انجام گرفت . در مسیر صعود و فرود نیز نقاط زیادی وجود داشت که میبایستی برای سهولت در مسیر یابی در برنامه های آتی نقطه گذاری میشد اما متاسفانه به دلیل وجود دیواره های بلند در دو طرف سیگنال ضعیف GPS را قادر به ارتباط با ماهواره ها نکرد و نقطه گذاری در نقاط یاد شده امکان پذیر نشد . رولبوت های مصرف شده : ۳عدد رول پی های مصرف شده : ۵عدد حلقه مصرف شده : ۱۸ عدد طناب های مورد استفاده : چهار حلقه ۵۰ متری کرایه مینی بوس برای هر نفر از شهرکرد ۱۵۵۰۰ تومان . افراد شرکت کننده : قاسم فاطمی (سرپرست ) – امین روحی ( مسئول فنی ) – عبدالله رحمانی زاده- حسین جهانبازی – بهنام کاویانی – فرهاد ستوده نیا – محسن کبیری – ایرج صفرپور – احمد حیدری – سعید محمدی – محمدرضا طالب پور (گزارش نویس )

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱

گزارش برنامه غار سراب ۸۹

این غار در فاصله ی تقریبا ۶ کیلومتری در دامنه کوه کلک در غرب روستای امید آباد سراب از توابع شهر باباحیدر از شهرستان فارسان در استان چهار محال و بختیاری واقع است . جاده ماشین رو تا روستای امید آباد آسفالت است . و از روستا تا پرورش ماهی در نزدیکی روستا جاده خاکی احداث شده و از ان پس باید مسافتی حدود ۵ کیلومتر را در داخل دره از کنار رودخانه ای که از غار سراب سرچشمه می گیرد ، پیاده طی کرد

غار دارای سه ورودی مجزا می باشد . اولی راهی است که آب از ان خارج می شود و ورود به غار از این طریق کمی مشکل است ، دومی ورودی اصلی که در ارتفاع حدود ۲۰ متر از کف دره قرار گرفته و در بین صخرها می باشد و سومین راه منفذی است که در بالای خروجی اب بر روی دیواره قرار دارد و وردود از این راه نیازمند انجام کار فنی و صعود حدود ۱۰ متر از این دیواره است . سراب از دو کلمه سر و آب تشکیل شده است یعنی اول آب ، یا ابتدای آب (سر آب ) چون رودخانه از این غار منشع می گیرد که اول و ابتدای آن غار سراب است حتی روستای نزدیک غار امید آباد سراب نام دارد در بین راههای ورودی به غار راه دومی که بهترین راه است که به صورت خمیده یا پامرغی می توان وارد ان شد اما بعد از چند متر جلوتر رفتن می توان داخل دهلیز بزرگ ورودی ایستاد . بعد از طی مسیر ۷۰ متری با شیب ۳۰ درجه ، رو به پایین می رویم یک راه فرعی سمت چپ از راه اصلی جدا می شود که با شیب تند رو به پایین می رود و جریان تند خروجی اب غار از این محل می گذرد . در دهلیز اصلی به فاصله حدود ۱۰۰ متر از ابتدای ورودی غار به تالار نسبتا” بزرگی می رسیم و کمی جلوتر دیواره ای حدود ۲ متر قرار گرفته که باید از ان با حمایت صعود کرد و در بالای این دیواره طاقچه ی باریکی قرار گرفته و پوشیده از گل لغزنده می باشد و باید با احتیاط از ان عبور کرد و کمی جلوتر بعد از عبور از یک منفذ یک متری به بالای دیواره ای حدود ۳۰ متر می رسیم که با شیبی حدود ۷۵ درجه به پایین می رود و با دیواره روبه رو یک شکاف می سازد که باید با زدن کارگاه (بهتر است از کارگاه مرکب مصنوعی و طبیعی استفاده کرد ) از این دیواره به داخل شکاف فرود رفت و بهتر است طناب ثابت همانجا بماند تا موقع بازگشت از ان استفاده کرد . پس از فرود وارد اب می شویم عمق اب بسته به فصل متغیر است از این قسمت به بعد غار زنده است و فعالیت غار سازی در حال انجام است . بعد از فرود در اب حرکت به طرف جلو را ادامه می دهیم . و بعد از صعود و فرود از چند تخته سنگ وارد دالان بزرگی می شویم که کف ان مملو از اب است مسیر همچنان با حرکت در داخل اب که گاها” تا کمر می سد ادامه می یابد تا به حوضچه انتهایی غار می رسیم که طول ان حدود ۲۰ متر است و عمقش ۵/۱ متر و گاهی بیشتر . در انتهای حوضچه مقدار زیادی ماسه جمع شده و غار مسدود می شود . طول کلی غار حدود ۶۰۰ متر است و در تمام طول غار اکسیژن کافی وجود دارد و جریان خنک هوا حس می شود . شرح برنامه : جمعه ۲۶/۶/۸۹ ساعت۵:۱۵صبح همه دوستان در ایستگاهها حاضربودند ودر ساعت ۵:۴۵با یک دستگاه مینی بوس شهرکرد را ترک کردیم واز طریق جاده شهرکرد- فارسان راهی روستای امید آباد شدیم در ساعت ۷ به شیلات روستای امید آباد رسیدیم وحرکت را در امتداد دره روبه غرب در جهت خلاف جریان آب رودخانه شروع کردیم در ساعت ۷:۴۵ به دهانه غار رسیدیم وبرای صرف صبحانه توقف کردیم ساعت ۹ به دستور سرپرست حرکت به طرف دهانه ورودی غار شروع شد در جلسه معارفه که بر گزار گردید آقای امین روحی به عنوان مسئول فنی وجلودار وآقایی ایرج صفرپور هم عقب دار گروه منصوب شد واینجانب ( وحید رئیسی ) به عنوان گزارش نویس تعیین شدم حرکت آغاز گردید پس از عبور ازدهانه غار که ارتفاعی در حدود ۱ متر داشت همگی پشت سر هم به مسیر ادامه دادیم و وارد دهلیزی شدیم که خاک کف آن خاک رس بود وبا شیب ملایم امتداد داشت پس از حدود ۱۰ متر دهلیز تبدیل به دالان می شود که به راحتی می توان در آن ایستاد بعد از ان به راهرویی در سمت چپ می رسیم که از راه اصلی جدا می شود به طرف پایین می رود وبه جریان آبی با شدت زیاد می رسد که همان خروجی آّب غار می باشد برای پیمایش غار باید راه اصلی را در پیش گرفت به فاصله حدود ۱۰۰ متر به تالار اول غار می رسیم کوله پشتی ها را در محل امنی گذاشته وبا حمایت از دیواره ای حدود ۲ متر عبور می کنیم در سمت چپ چاهی با دهانه بزر گ حدود ۵ متر قرار دارد ودر سمت راست یک شیار عمیق قرار دارد . حدود ۲۰ متر جلوتر هم دیواره ای به ارتفاع ۲ متر وجود دارد که به یک سکو منتهی می گردد که آقای روحی کارگاه حمایت را برقرار و همگی دوستان با حمایت از آنجا عبور نمودند نفرات در این قسمت یکی یکی وبا احتیاط از آن عبور کردند . بعد از حدود ۴ متر بطرف چپ منحرف می شویم وبه حفره ای می رسیم که به یک دهلیز کوچک می رسد وحدود ۲ متر آنطرف تر دیواره ای به ارتفاع ۱۰متر می باشد که آقای روحی به کمک دوستان فنی(آقای روحیان-آقای جهانبازی-آقای صفرپور) کار گاه را برقرار وهمگی دوستان را به پایین هدایت نمودند بعد از آن باید حدود ۵ متر تراورس کنیم که بوسیله طناب ثابتی که رویی دیواره نصب بود همگی تحت حمایت ازآن نقطه عبور کردیم حرکت را ادامه داده وبعد از آن وارد تالار اصلی غار می شویم با سقفی حدود ۱۲ متر وپوشیده از استلاگمیت واسلاگیت های فراوان حرکت را ادامه داه تا به برکه آبی رسیده با عمق حدود ۱ متر که همگی از آن عبور نموده وبه انتهای غار رسیدیم وبعد از ۱ دقیقه سکوت برای شادی روح مرحوم نقدی راه برگشت را در پیش گرفتیم ،گروهی از اصفهان را در راه بازگشت مشاهد کردید که تعداد نفرات آنها بیش از ۵۰ نفر بود که صحیح بودن آوردن ۵۰ نفر در غار را به عهد خوانندگان محترم می گذاریم ( با توجه به وجود استلاگمیتها واکوسیستم غار ووجود خفاش در این غار ) در بازگشت از غار با هماهنگی های صورت گرفته با مسئول محیط زیست ،دوستان همنورد اقدام به جمع آوری زباله های موجود درغار کردند وحدود یک کیسه زباله جمع آوری شد وتقریبا این غار از زباله پاکسازی گردید ( خوشبختانه این غار هنوز بصورت بکر ودست نخورده باقی مانده است ولی شکستن استلاگمیتها قابل شهود بود که امیدواریم دست اندرکاران هر چه زودتر اقدام مقتضی را انجام دهند ) و در ساعت ۳ بعد از ظهر از غار خارج شدیم در ادامه پاکسازی محیط اطراف غار سراب تا جایی که امکان داشت عاری اززباله گردید .بعد از تعویض لباس ها نهار صرف گردید وجلسه انتقاد وپیشنهاد بر گزار گردید که همگی از زحمات آقای رحمانی زاده ودیگر دوستان قدردانی نمودند سوار مینی بوس شده و وبعد از بازدید از منطقه پیر غار در ساعت۱۹ به شهرکرد رسیدیم افراد شرکت کننده : حسین جهانبازی-سلمان روحیان-مهدی-ایرج صفرپور-امین روحی-اسماعیل قاسمی –احمد عظیمی-نیما مرادی-محمد سمیعی-علی پوست چیان-آقای شهریاری-خانم مریم زندی-خانم زهرا نثاری-خانم سیما فرهی –خانم ندا صادقی –خانم فاطمی – وحید رئیسی(گزارش نویس) – عبدالله رحمانی زاده ( سرپرست) ۱ : در فصل بهار و پاییز که میزان بارندگی زیاد است بازدید از غار خطر ناک است . کما این که در بهار سال ۸۴ یک گروه که فقط قصد بازدید از ابتدای غار را داشتند وارد راه فرعی سمت چپ ابتدای غار شدند متاسفانه یکی از افراد به داخل جریان اب سقوط کرده و در دم کشته شد . ۲ : احترام به حفظ فضایی طبیعی غار و تمیز نگه داشتن غار از شروط اصلی بازدید از غار است لذا باید از ریختن هرگونه زباله اعم از قابل تجزیه و غیر قابل تجزیه و همچنین شکستن استلاگتیت و استلاگمیت ها حاصل میلیونها سال تلاش طبیعت است جدا” جوداری کرد . ۳ : بازدید از غار جنبه عمومی ندارد و نیاز با اشنای با مهارت های غارنوردی و استفاده از ابزار فنی می باشد بنابراین جدا” به گردشگران عزیر توصیه می شود بدون داشتن مهارت های فنی و ابزار لازم از ورود به غار اجتناب نمایند .برگرفته آزاد از مطالب آقای رضوی

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱

عمیق ترین غار یک تکه ایران غار جهان بین

غار چاهی جهانبین واقع در خط الراس كوهی به همین نام در۱۲ كیلومتری جنوب شهركرد است غار جهانبین از دسته غارهای طبیعی به حساب می آید كه دراثر نفوذ آب در طبقات آهكی شكل گرفته واز نظر ساختار، غار چاهی در ارتفاع ۳۰۰۰ متری واقع است. در سال گذشته کمیته فنی گروه كوهنوردی پیام زردکوه شهركرد برنامه ای برای شناسایی بیشتر این غار برنامه ریزی نمود ودر تاریخ ۲۹ شهریور ماه آن سال اجرا كرد وفرودی درفضای معلق داشته وتا عمق ۱۴۸ متری زمین پایین رفتند وبا توجه به موقعیت خاص دهانه غار كه تمام بارش های فصلی به این دهانه سرازیر می شوند

ادامه كار را برای زمان بهتری موكول نمودند .حال بعد از گذشت یک سال از آن پیمایش با توجه ،به هماهنگی های صورت پذیرفته با انجمن غارنوردان ایران پیمایش این غار چاهی در تاریخ ۱۰الی ۱۲ شهریور ماه سال جاری توسط این انجمن صورت پذیرد که غارنوردان عزیز این انجمن توانستند به انتهای این غار دست پیدا کنند وتا عمق ۱۸۵ متری زیر زمین پیش بروند ، چاه مذبور با عمق (از لبه چاه بطور مستقیم تا کف ) بامتراژ عمودی ۱۴۰ متر و طول پیموده شده به اضافه تراورس و ربلای های لازم ۱۸۵ متر با ابعاد دهانه ۱/۲۰در ۲/۳۰میباشد و با ثبت این اندازه ها میتوان رکود ۱۴۰ متر عمق لیزری را برای عمیقترین چاه طبیعی کشف شده در ایران به چاه جهانبین شهرکرد اختصاص داد.گروه کوهنوردی پیام زردکوه شهرکرد از زحمات این عزیزان کمال تشکر را دارد

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱