پیام زردکوه
عکس العمل های انسان در هنگام بروز حادثه در کوهنوردی

گردآوری: دکتر حمید مساعدیان

ترس: موانع ذهنی هنگام عملکرد

۱٫احتمالا در موقعیت هایی قرار گرفته اید که ترس تمامی وجودتان را فرا گرفته یا آنقدر عصبی شده اید که به شدت  بدنبال راهی برای خلاص شدن از ان موقعیت بوده اید. به گذشته برگردید و فکر کنید که چگونه با ترسهایتان مواجه می شدید. تعدادی توصیه در زیر آمده که  برای غلبه بر ترس است و از پریسیلا مور ، راهنمای کوهنوردی در سیاتل می باشد  و همچنین به همراه تعدادی از تجارب کوهنوردی شخصی، صعودها و آموزش اینجانب می باشد. شما همچنین این تکنیک ها را می توانید برای هر نوع ورزش یا فعالیت بدنی دیگر که در شما اضطراب ایجاد می کند نیز بکار ببندید.

۲٫  ترس انرژی است از آن استفاده کنید تا به عملکردتان بهبود ببخشید.

۳٫  میزان ترسی که در حال حاضر در خود سراغ دارید یکسان نخواهد ماند. بسیار بسیار موارد دیگر هست که در شما ترس ایجاد کند. با کسب تجربه رفتار غریزی اصلاح خواهد شد. به ترس به طور اشکالی از سلامت در ارتباط با موقعیت حاضر بیندیشید. در زیر پنج توصیه آورده شده که می تواند یه شما در ارتباط با موقعیت حاضر کمک کند طوری که ترس وسیله ای  باشد برای آموزش ، توانمند ساختن  وبهبودی  قدرت عملکرد در شما.

۴٫  تفاوت ترس و واقعیت را بدانید. وقتی با حمایت صعود می کنید و یک حمایت چی خوب دارید، آموزش درستی هم دیده اید و به هم تیمی هایتان نیز اطمینان دارید ، نمای روبرویتان بهترین منظره خواهد بود. شاید فضای خالی اطرافتان را ببینید که در حال اوج گرفتن است اما شما می دانید  که قرار نیست آسیبی ببینید. فضای اطرافتان کاملا منفعل است و فقط زمانی می تواند برای شما تهدید محسوب شود که افکار منفی در دوروبرتان بچرخند. شما حتما می توانید فکرتان را کنترل کنید. بسیاری از چنین افکار منفی می تواند در زمره افکار ” اگه اینطور بشه چی؟ ” جای بگیرند  که هیچگدام از آنها نیز اتفاق نخواهد افتاد.

۵٫  بدانید که ترسیدن طبیعی است، بخصوص در مناطق بسیار بالا. همچنین طبیعی است که در مسابقه یا مواقع صحبت در جلوی جمع عصبی شوید. به کسی که ادعا می کند هرگز نمی ترسد اعتماد نکنید. ترس عامل محافظتی ماست و طوری در مغز عمل میکند تا به ما کمک کند زنده بمانیم. این امکان را هم دارید که ترس خود را بپذیرید و از آن به عنوان عاملی برای دقت، احتیاط، آمادگی و هوشیاری بیشتر استفاده کنید. برای مثال زمانیکه در یک صعود احساس ترس به سراغ شما می آید، ارتباطتان را با دیگر اعضا چک کنید ، اطمینان حاصل کنید که از قبل میزان غذا و آب کافی دریافت کرده اید و به اندازه کافی پوشاک مناسب دارید. وضعیت هوا و همچنین اطرافتان را به منظور امنیت چک کنید و پس از آن به حرکت ادامه دهید، هوشیارتر عمل کنید و بر روی هر حرکت تمرکز کنید و کارتان را به بهترین شکل ممکن انجام دهید. اگر قبل از انجام یک مسابقه احساس ترس می کنید از آن ترس و افزایش ترشح آدرنالین برای افزایش میزان انگیزه استفاده کنید. سعی کنید موقعیتی مانند موقعیت ترس قبل از مسابقه برای خود ایجاد کنید که تا جای ممکن آمادگی کسب نمایید.

 هدفتان عدم داشتن ترس نباشد بلکه چگونگی کنترل آن را بیاموزید.

 شما نمی خواهید که ترس بیشتر از آنچه که لازم است خود را بر شما نمایان کند. در زیر پنج راه ساده برای مقابله با ترس آمده است:

۱٫ به آرامی و بطور منظم نفس بکشید. نفس خود را در سینه حبس نکنید. در قسمتی از مرحله آموزش به یوگا بپردازید که آگاه شوید در کدام قسمت بدنتان هنگام ترس گرفتگی بیشتری دارید. برای مثال اگر در شانه ها و گردن است یاد بگیرید که چگونه می توانید در خلال صعود و یا هنگام صحبت در جلوی جمع  آن را آرام کنید.

۲٫ به خوبی استراحت کنید ، آب کافی بنوشید ، خوب بخورید و خود را گرم نگه دارید. شب قبل نیز به اندازه کافی بخوابید.

۳٫ برای صعود ، صحبت در جلوی جمع و یا مسابقه به درستی خود را آماده کنید. نقشه را مطالعه کنید ، مسیر را بدانید و تجهیزات مناسب را همراه خود بیاورید. همانطور که مشغول خواندن مسیر هستید آن سفر یا مسابقه را در ذهن خود مجسم کنید و آن را با نقشه جلوی رویتان مقایسه کنید. با کسانی که به تازگی آن مسیر را صعود کرده اند صحبت کنید تا خود را با شرایط موجود به روز کنید. اگر می خواهید در جلوی جمع صحبت کنید درباره مستمعین خود آگاهی کسب کنید . اگر برای اولین بار مسابقات سه گانه را انجام می دهید از قبل مرحله گذار را در میان مراحل تمرین کنید.

۴٫ آنچه را که ترس شما را به انجام آن ترغیب می کند  انجام دهید. مراقب خود و امنیت جانی تان باشید.

۵٫با  دیگر هم تیمی ها یتان در باره ترس صحبت کنید. آنها شاید بتوانند مقداری از ترس شما را تخفیف بدهند. اگر در گروهی که هستید همگی احساس ترس می کنند پس شما یک علت کاملا معتبر دارید که برگردید و یا به طور ساده مسیر دیگری را انتخاب کنید. اگر می خواهید در جلوی جمع صحبت کنید، از قبل جلوی جمعی  که به شما بازخوردهای مثبتی می دهند تمرین کنید. اگر خود را برای یک مسابقه زیر نظر یک مربی  آماده می کنید از جریان پیشرفت خود آگاه باشید و چند هفته قبل در یک مسابقه ساختگی شرکت کنید تا روی هر آنچه که ممکن است بطور اتفاقی پدیدار شود کار کرده باشید.

۶٫ درباره آنچه که از آن میترسید با خود کاملا روراست باشید. فرق بین ترس واقعی و غیر واقعی را بدانید. ترس از ارتفاع مثالی از این نوع است. نه ارتفاع است که شما را اذیت می کند و نه ترس از سقوط بلکه این  گذاشتن پا بر روی زمین هنگام فرود است. این به اتمام رساندن  مسابقه سه گانه ۹۰ دقیقه ای نیست که شما را می ترساند بلکه ترس مشخصی است که که به شما می گوید قوزک پایتان توانایی تحمل دو پایانی را نخواهد داشت یا اینکه لایه ترمز دوچرخه تان برای استفاده در مسابقه هنگام فرود از یک شیب تند در وضعیت مناسبی نیست.

 دیدگاهتان واقعی باشد و بر روی یک محیط مشخص تمرکز کنید، از زمان یک قدم جلوتر باشید و تمامی حواس خود را جمع کنید.راه رفتن بطور عادی روی زمین یا هنگام شرکت در یک مسابقه غیررقابتی ، دید بازتری به شما از کوهنوردی و یا یک مسابقه نخواهد داد. . دریافت وادراکتان بایستی کاملا واضح باشد و آن را با ” اگه اینطور بشه چی ” ها آلوده نکنید.

 با تشکر از وبلاگ گروه کوهنوردی آناهیتا کنگاور

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱

در طبیعت مراقب پوست خود باشید

فصل بهار از راه رسیده است و همه دوست دارند در طبیعت با بهار همنشین شوند ولی مراقبت از پوست در این فصل نکاتی دارد تا این دوست داشتن‌ها علاوه بر تغییر روحیات باعث مشکلاتی در ظاهر ما نشوند.

یکی از مهم‌ترین نقش‌های پوست این است که مانند یک سد دفاعی، مانع ورود میکروب‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و سموم به درون بدن شده و نیز مانع دفع آب بدن به خارج شود که این امر در لطافت پوست نقش مهمی دارد.

یکی از مهم‌ترین عواملی که باعث پیری پوست می‌شود، تشعشعات مضر موجود در نور خورشید است که در فصل بهار به وفور وجود دارد. خنک بودن هوا در این فصل، باعث می‌شود که افراد مدت زمان بیشتری را نسبت به فصل‌های گرم سال در معرض مستقیم تابش نور خورشید قرار بگیرند. نسیم ملایم بهار و شکوفه‌های زیبای بهاری و زنده شدن طبیعت، شخص را تشویق به گردش در طبیعت زیبا می‌کند در حالی که از تاثیرات نامطلوب نور خورشید بی‌خبر است. در طیف نور خورشید، بخشی که به زمین روشنی می‌بخشد قابل رؤیت و بخشی مانند اشعه ماورای بنفش غیرقابل دیدن است.
توصیه این است که از نسیم بهاری، گل‌های زیبا و طبیعت زیبا با رعایت نکات ایمنی لذت ببرید، در درجه اول از کلاه‌های لبه دار و لباس‌های پوشیده ریز بافت و در درجه دوم از کرم‌ها و لوسیون‌های ضدآفتاب، آن هم به مقدار مناسب، استفاده کنید. یک ضدآفتاب‌ایده آل، باید بتواند کاملا مانع آسیب رساندن اشعه ماورای بنفش نور خورشید به پوست شود اما هیچ ضدآفتابی وجود ندارد که بتواند به طور کامل این کار را انجام دهد.
دکتر حمیده مروج متخصص پوست و زیبایی در گفت‌و‌گو با سینانیوز عنوان کرد: «مصرف برخی دارو‌ها، گزش حشرات، تماس با حیوانات خانگی به ویژه گربه ‌ها، خوردن تخم ‌مرغ، آجیل، رنگ‌‌های افزودنی به مواد غذایی و نگه ‌دارنده‌‌ها می‌‌توانند باعث ایجاد کهیر شود.»
وی ادامه داد: «برخی از افراد در بهار به دلیل مصرف زیاد آجیل و شیرینی در ایام عید و یا استنشاق گرده‌های گل دچار التهابات پوستی و کهیر می‌شوند.»
کهیر بیماری کوتاه‌ مدتی است که با سرخی پوست و خارش بسیار در تمام بدن همراه است. این عارضه پوستی به صورت دانه‌‌های کوچک قرمز ‌رنگ یا به شکل برجستگی‌های وسیع‌‌تر و گاهی به صورت تاول دیده می‌‌شود و با خارش شدید همراه است.

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱

بیماریهای ناشی از ارتقاع در كوهنوردی

تا بحال مقالات مختلفی در زمینه علل بروز علائم بیماری های ارتفاع بچاپ رسیده و اظهارنظرات مختلفی در این مورد اعلام شده، تحقیقات پزشکی جامعی هم در این زمینه به انجام رسیده که جای تامل دارد. در اینجا مقاله ای دیگر ارائه می گردد ولی با اصطلاحاتی جدیدتر. هدف آشنایی بیشتر با علل بروز بیماری ارتفاع، پیشگیری و درمان آن است شاید در برنامه های کوهنوردی بیشتر بکار آید و در حفظ سلامتی کوهنوردان موثر افتد:

دراین راستا من از پسرم كه به كوهنوردی و صخره نوردی بسیار علاقه مند میباشند درخواست نمودم تا در این زمینه یاری نموده و مقاله ای در این موردبنویسند تا در آن پدیده های پیچیده پزشكی در صعودهای كوهنوردی به زبان ساده ای بیان شده باشد .

 نوشته زیر ترجمه مقاله ایشان است:

 با آرزوی فرازهای سالم و شاد

پیشگفتار

گشت و گذار و استفاده از زیبایی های طبیعت روز به روز محبوبیت بیشتری پیدا كرده و در این میان كوهنورد ی از شهرت مخصوص به خود برخوردار میباشد .ولی متاسفانه فراز به ارتفاعات خطرات ویژه خود را نیز دارد كه باید همیشه آنها را در نظر داشت . در سالهای اخیر به بیماری های ناشی از فراز توجه بیشتری مبذول شده كه مانع از خطرات جانی آن در سطح جهانی گشته است . شیوع این خطرات زیاد بوده و براساس اطلاعات موجود تا ۲۵ درصد كسانی كه به ارتفاع ۲۵۰۰ متری و تا حدود ۴۰ درصد كسانی كه به ارتفاع ۳۰۰۰ متری میرسند ممكن است به بیماریهای ناشی از فراز مبتلا شوند.

البته افرادی كه در این ارتفاعات زندگی میكنند از این خطرات مبرا می باشند .متاسفانه بسیاری از افرادی كه وارد كوهستان میشوند و قصد دست و پنجه نرم كردن با طبیعت را دارند از این مسائل بی خبر بوده و خود را در معرض خطرات گوناگون قرار میدهند .منظور از نگارش این مقاله آنست تا آنجا كه ممكن است بطورساده، مختصر و بدور از كلمات پیچیده پزشكی ، دوستاران كوهستان و فراز به ارتفاعات را با بیماری های ناشی از فراز آشنا كند .این بیماری ها را میتوان به سه مرحله تقسیم كرد

 مرحله اول : بیماری حاد ناشی از فراز

مرحله دوم : آماس ریوی ناشی از فراز

مرحله سوم : آماس مغزی ناشی از فراز

 دكتر جواد جمشید نژاد : رئیس مركز پرتونگاری و پزشكی هسته‌ای ستاكتن ،كالیفرنیا

دكتر رامین جمشید نژاد : جراح و پژوهشگر در دانشكده پزشكی سنفرانسیسكو،دانشگاه كالیفرنیا

 مرحله اول بیماری حاد ناشی از فراز

( Acute Mountain Sickness Or Ams )

بیماری حاد ناشی از فراز بسیار شایع بوده كه اگر به موقع شناخته شده و تحت درمان قرار گیرد با خطرات كمتری روبرو خواهد شد. تعریف بین‌المللی این بیماری كه  از طرف گروه علمی تحقیقاتی در كانادا آمده است ، به شرح زیر می‌باشد.

 كسی كه سابقه فراز به ارتفاعات را ندارد و به ارتفاع ۲۵۰۰ متری صعود می كند ، به سر درد شدیدی مبتلا میشود كه با علائم گوارشی ( بی اشتهایی ، تهوع و استفراغ ) همراه است و یا با خستگی شدید شدید همراه می‌باشد. این علائم ممكن است ظرف یك الی بیست چهار ساعت بروز نمایند ، ولی معمولا ظرف ( ۶ الی ۱۰ ) ساعت پس از فراز بروز می‌نمایند. گفتنی است كه این علائم ممكن است به راحتی با خستگی شدید و یا كمبود آب و تشنگی ناشی از فراز اشتباه شوند.

 در این مورد باید در نظر داشت كه بیماری حاد ناشی از فراز(AMS) فراز اكثرا با سر درد همراه بوده و با استراحت و رفع تشنگی برطرف نشده و یا بعد از ۷۲ ساعت بروز نمی‌كند. درمان این بیماری بستگی به شدت علائم آن دارد . در صورتیكه علائم شدیدتر باشد بهترین راه درمان آن فرود از ارتفاعات میباشد . ( معمولا با ۱۰۰۰ متر فرود بهبودی فاحشی حاصل می‌شود)در صورتیكه علائم خفیف باشد میتوان با مصرف اكسیژن و مایعات و به تعویق انداختن ادامه صعود درمان صورت می پذیرد .گاهی اوقات با فرود فقط ۵۰۰ متر بهبودی قابل ملاحظه ای پدیدار میشود . پزشكان در این موارد توصیه كرده اند كه بهتراست كوهنورد مبتلا به بیماری برای مدت ۲۴ ساعت در ارتفاع ( پایین) كمتر استراحت كرده و سپس به فراز خود ادامه دهد .اگر این علائم در این مرحله از درمان متوقف شود نیازی به درمان دیگری نیست ، ولی بهتر آنست كه كوهنورد مذكور این علائم را حتما با پزشك شخصی خود در میان بگذارد و برای صعودهای بعدی با توجه به توصیه های پزشك خود برنامه ریزی كند .

 مرحله دوم : آماس ریوی ناشی از فراز

(High Altitude Pulmonary Edema  Or Hape )

در بحث كوهنوردی از سقوط گذشته ، آماس ریوی ناشی از فراز از شایع ترین عوامل مرگ محسوب میشوند . و این بدان دلیل است كه یكی از واكنش های بدن در مقابله با كمبود اكسیژن در ارتفاعات ( منبسط شدن شریان ها و ورید های كوچك آن است ) لازم به توضیح است كه در اثر این انبساط ، جدار عروق كوچك حالت ” نشد ” پیدا كرده و مایعات از فضای داخلی عروقی به فضای خارج عروقی وارد میشوند ، كه در ریه ها ، این واكنش باعث جمع شدن مایع در حباب های ریوی گشته و منجر به ” آماس ریوی ” میشوند و این پدیده از سطح تبادل اكسیژن ریه ها كاسته و باعث تشدید كمبود اكسیژن در بدن میشود ، این دایره معیوب به تدریج شدیدتر گشته و نهایتا به مرگ كوهنورد منجر خواهد شد.

از علائم بارز این بیماری تنگی نفس میباشد كه به سختی میتوان آن را از تنگی نفس مربوط به فعالیتهای شدید بدنی در كوهستان تشخیص داد ، كه عموما كوهنوردان با آن روبرو هستند .باید در نظر داشت كه تنگی نفس ناشی از فعالیت كوهنوردی با استراحت مختصری قابل جبران است در حالی كه تنگی نفس ناشی از ” آماس ریوی ” علیرغم استراحت نیز ادامه پیدا خواهد كرد ، بنابراین تمایز بین این دو پدیده بسیار مهم و حیاتی میباشد زیرا با مرگ و زندگی كوهنورد همراه است .داروهای مختلفی نظیر ( كورتیكوستیروییدها ، داروهای ضد آماس ، و بعضی از آنزیم اینهیپیتورها  ) وجود دارند كه میتوانند در این موارد به درمان بیمار كمك كنند ولی درمان واقعی آن رساندن اكسیژن و فرود از ارتفاع میباشد ، فرود بدون درنگ بیمار و رساندن او به بیمارستان امری اجتناب ناپذیر است .

 مرحله سوم : آماس مغزی ناشی از فراز

 ( High Atlitude Cerebral Edema or HACE )

همانگونه كه در مورد”آماس ریوی ” ناشی از فراز مطرح شد، در اثر واكنش بدن نسبت به كمبود اكسیژن ، مایعات داخل عروقی از جدار عروق كوچك به فضای اطراف عروقی ” نشد ” میكنند و در ریه ها باعث ” آماس ریوی ” میشوند در مغز نیز باعث ” آماس مغزی ” میگردند . تفاوت عمده ای كه در این دو مورد وجود دارد ، این است كه مغز در كاسه محدود جمجمه محبوس است و در نتیجه با افزایش حجم مغز در اثر آماس فشار بیشتری به آن می آید و منجر به اغتشاش عمل آن شده و نهایتا باعث قطع تنفس و ضربان قلب می گردد .در این جا هم تجویز ( كورتیكوستیروییدها ) میتواند تا حدودی از سرعت پیشرفت این پدیده بكاهد ولی چنانچه كوهنورد را بلافاصله به ارتفاعات پایین تر نرسانند ، مرگ حتمی خواهد بود .

گاهی تشخیص ” آماس مغزی ” از دیده پنهان می ماند زیرا در اغلب اوقات این بیماری به آهستگی از مرحله ” بیماری حاد ناشی از فراز ” می گذرد و یا در مواردی علائم اصلی آن نظیر گیجی و عدم شناسایی اطراف به عوامل دیگری  نسبت داده میشود نظیر : خستگی شدید تحلیل بدنی ، تشنگی ، از دست دادن آب بدن و غیره ، كه معمولا در صعودهای كوهنوردی پدیدار میشوند .

به همین دلیل با هر علامتی كه دال بر فعالیت غیر طبیعی مغزباشد مانند : ( گیجی و عدم تعادل )   باید بسیار جدی برخورد كرده و مورد بررسی قرار داده شود .هر تغییری در بینایی ، گویایی ، پیشرفت خستگی و خواب آلودگی باید جدی تلقی شود و چنانچه با استراحت برطرف نشود باید آن را دال بر ” آماس مغزی ” دانست و با فرود فوری كوهنورد مبتلا به این امراض و رساندن وی به نزدیك ترین بیمارستان در درمان او كوشید .

 درجه شیوع بیماری های ناشی از فراز ( اپید میو لژی )

 عواملی كه باعث بوجود آمدن بیماری های ناشی از فراز می باشند پیچیده بوده و همگی بستگی به وضع سلامت كلی شخص ، تجربه قبلی  مسافرت به ارتفاعات ، زندگی در ارتفاعات ، وضعیت ژنیتیك او دارد . یكی از مسائلی كه اكثرا مورد بحث قرار می گیرد ، مساله سنی می باشد . بطور كلی باور همگان بر آن است كه با بالا رفتن سن ، درصد بیماری ناشی از فراز هم بیشتر میشود درحالیكه واقعا افراد بالاتر از سن ۵۰ سالگی كمتر از همه در معرض خطر ابتلا به این بیماری ها می باشند .چنانچه گزارشات اخیر ناشی از آن است كه بچه ها نیز ،  نسبت جوانان ، كمتر به بیماریهای  ناشی از فراز مبتلا میشوند.

 به دلایل ناشناخته ای ، نوجوانان و جوانان ( از حدود ۱۵ الی ۳۰ سالگی ) ، بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری ناشی از فراز قرار می گیرند  . ( در بعضی گزارشات این خطر تا دو برابر ذكر شده است ) درصد ابتلای بانوان به این بیماری حاد ناشی از فراز ، یك برابرو نیم آقایان می باشد ، در صورتیكه آنها كمتراز آقایان به ” آماس ریوی ” ناشی از فراز مبتلا می شوند . گفتنی است كه مطالب فوق فقط در مورد افرادی صادق است كه سالم بوده و به بیماری هایی نظیر : بیماری های قلبی ، عروقی ، ریوی و غیره مبتلا نمی باشند و درصورت مبتلا بودن به هر یك از این موارد می بایست هر گونه فعالیت كوهنوردی و رفتن به ارتفاعات با مشاوره و اجازه پزشك متخصص صورت پذیرد .

چگونگی جلوگیری از بیماری های ناشی از فراز

 هر چند كه درمان بیماری ناشی از فراز ابتدا فرود میباشد ، لازم به توضیح است كه اولین  قدم برای پیشگیری از چنین بیماری هایی ، فراز بطور آهسته میباشد تا بدن فرصت كافی داشته باشد و به آرامی به ارتفاعات عادت كند .

در دستورالعمل های موجود پیشنهاد میكنند كه از ارتفاع ۲۵۰۰ متر به بالا برای هر ۶۰۰ متر فراز ، باید یك شب استراحت كرد . بعلاوه باید برای هر ۶۰۰ الی ۱۲۰۰ متر فراز ، یك روز به برنامه كوهنوردی افزود تا بدن فرصت داشته باشد خودرابه ارتفاع جدید تطبیق دهد ( Hydration ) نوشیدن مایعات باید از چند روز پیش از شروع فراز شروع شده و تا چند روز پس از پایان فراز ادامه یابد .

در این رابطه میتوان با مشاوره پزشك از بعضی داروها  استفاده كرد نظیر :

( Acetazolamide )

اما باید در نظر داشت نباید این داروها جانشین آماده سازی بدنی ، نوشیدن مایعات  ( Hydration )، فراز آهسته و هوشیاری به علائم وخیم در زمان فراز گردد .   کسانیكه در زمان گذشته مبتلا به بیماری فراز شده اند ممكن است باز هم بتوانند به  به كوهنوردی ادامه داده و به ارتفاعات بروند  ، مشروط به آن كه این مسائل را قبلا با پزشك متخصص در میان گذاشته و مشورت نمایند ، پس اینطور نیست كه آنها حتما باز هم به این بیماری ها مبتلا شوند ، ولی باید با فراز آهسته به بدن فرصت داد كه به تدریج به ارتفاعات عادت كرده و از خطر بروز بیماری های ناشی از فراز كاست .

در خاتمه

 در نوشته حاضر ، تعریف ، تشخیص ، درمان و جلوگیری از بیماری های ناشی از فراز بطور خلاصه و ساده مورد بحث قرار گرفته درحالیكه روز به روز بر وسعت این مطلب و پژوهش در این زمینه افزوده میگردد ، هر كوهنوردی باید این مطالب آگاه بوده و در كوهستان نه تنها مسئول خود بلكه وظیفه دارد كه مسئول دیگران نیز باشد و چنانچه كوهنوردی را می بیند كه خسته و وامانده به نظر می آید باید اورا خیلی دوستانه مورد پرسش قرار داده و ببیند كه آیا وضعش با استراحت بهتر میشود یا آنكه این خستگی و واماندگی نشانه ای از بیماری وخیم تریست. در این موارد چنانچه نتوانند بین حالت ” خستگی ناشی از فراز ” و ” بیماری ناشی از فراز ”  فرقی گذارده و آنهارا از هم تمیز دهند، بهتر آنستكه از فراز چشم بپوشتند و فرود را انتخاب كنند.

 برای مطالعه بیشتر میتوانید به مراجع زیر رجوع كنید :

۱٫  Auerbach PS (ed). Wilderness Medicine (5th ed). Mosby-Elsevier (Philadelphia) 2007.

۲٫  Hackett PH, Roach RC. High-altitude illness. New England Journal of Medicine 2001; 345: 107.

۳٫  Stream JO, Grisson CK. Update on high-altitude pulmonary edema: pathogenesis, prevention, and treatment. Wilderness and Environmental Medicine 2008; 19: 293.

با تشکر از وبلاگ گل کوه

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱

کیت کمکهای اولیه انفرادی کوهنوردی

کیت کمکهای اولیه یکی از ملزومات اولیه هر کوهنوردی است. حادثه در کوهستان (و درمناطق طبیعی ودر برنامه های گردشگری)  همیشه در انتظار انسان است و یک کوهنورد یا طبیعت گرد باید همیشه آمادگی مقا بله با شرایط غیر طبیعی را داشته باشد. دسترسی در حداقل زمان به کیت کمکهای اولیه یکی از این موارد است که برای هر مسافری خصوصا  مسافرین طبیعت لازم و ضروری است تا برای کاهش صدمات و لطمات احتمالی ناشی از حضور در طبیعت به کمک فرد بیاید.

داروها و لوازم کمکهای اولیه که در برنامه های کوهنوردی یک روزه و چندروزه(همچون ایام نوروز) مورد نیاز است:

          ۱-چسب زخم بندی ساده                                                               ۵عدد

          ۲-چسب رولی كوچك پارچه ای                                                      ۱عدد

  • ۳-باند كشی ۵ سانت و ۱۰سانت –  هرکدام                                     ۱عدد
  • ۴-گاز استریل                                                                               ۴ عدد
  • ۵-پماد سوحتگی                                                                          ۱ عدد
  • ۶-پماد بتادین یا تترا سیكلین                                                          ۱عدد
  • ۷-آبسلانگ (چوب بستنی جهت آتل بندی انگشتان صدمه دیده)          ۲عدد
  • ۸-پنس                                                                                        ۱عدد
  • ۹-قیچی                                                                                      ۱عدد
  • ۱۰-پد الكله آنتی سپتیك                                                                ۱بسته
  • ۱۱-قرص استامینوفن ساده                                                           ۶عدد
  • ۱۲-قرص متوكلو پرامید                                                                  ۶عدد
  • ۱۳-قرص رانیتد ین                                                                        ۶عدد
  • ۱۴- پرل نیتروگلیسیرین                                                                 ۶عدد
  • ۱۵-باند ساده ۱۰سانت                                                                  ۱عدد
  • ۱۶-قرص انتی اسید                                                                     ۶عدد
  • ۱۷-قرص استازولامید                                                                   ۶عدد
  • ۱۸-قرص دیفنوكسیلات                                                                 ۶عدد
  • ۱۹-چسب ضد درد                                                                        ۱عدد
  • ۲۰- پودر اوآر اس                                                                         ۲عدد
  • ۲۱- دستمال سه گوش                                                                 ۱عدد
راهنمای مصرف كمك های اولیه:
۱- با استفاده از دو دستكش معاینه شرایط تمیز بودن محیط زخم بندی را رعایت فرمایید.

۲- از چسب رولی پارچه ای در موارد زخم بندی ها آتل بندی ها و هم چنین در ترمیم چادر و كیسه خواب و غیره می توا نید استفاده نمایید.

۳- پس از مصرف پمادها درب انها را محكم ببندید تا از شستشو آلوده كردن سایر لوازم پیشگیری شود.

۴- از آبسلانگ جهت آتل بندی انگشتان صدمه دیده می توان استفاده كرد.

 راهنمای مصرف داروها:
موارد مصرف قرصها به شرح زیر است:
ردیف  نام دارو    نحوه مصرف   موارد مصرف   
۱ قرص استامینیفون هر ۶ ساعت سر درد- التهاب – سرما خوردگی – كوفتگی
۲ قرص متو كلو پرامید هر ۶ ساعت سرگیجه- تهوع – استفراغ
۳ قرص رانیتیدین قبل از غذا سوزش سر دل – تهوع – درد سردل – زخم معده
۴ قرص آنتی اسید  بعد از غذا ۱-۲ عدد ترش كردن – سوزش سردل
۵ قرص دیفنوكسیلات هر ۶ ساعت ۱عدد دل درد – اسهال – دل پیچه
۶ قرص استازولامید هر ۶ ساعت ۱ عدد ارتفاع زدگی – بی خوابی در ارتفاع – سردرد در ارتفاع
۷ پرل TNG هر ۵ دقیقه زیر زبانی

حد اكثر تا ۳ عدد

درد سینه یا سا بقه مشكل قلبی – درد قفسه سینه   با حالت تهوع و تنگی نفس و عرق سرد
همچنین لازم است کوهنوردان در سفرهای خود لوازم بقا را بهمراه داشته باشند:
لیست لوازم بقا:
§۱-سوت                                                                        ۱عدد
§۲-چراق قوه+باتری كوچك                                            ۱عدد+۴عدد + باتری
§۳-كبریت                                                                       ۱ بسته
§۴-دستمال كاغذی                                                         ۱بسته
§۵-پلاستیك ضد آب بزرگ                                                  ۲عدد
§۶-نخ وسوزن                                                                 ۱عدد
§۷-دستكش معاینه لاتكس یكبار مصرف                           ۱ جفت
§۸-قرص كلر                                                                    ۴عدد
§۹-فندك                                                                         ۱عدد
§۱۰-سنجاق قفلی                                                           ۳ عدد
§۱۱-نی آشامیدنی                                                           ۲عدد
§۱۲-پد ضد سرما زدگی انگشتان                                       ۱بسته
§۱۳-كیسه خواب اورژانس                                                ۱عدد
§۱۴-قطب نما                                                                   ۱دستگاه
§۱۵-چاقوی چند منظوره                                                   ۱عدد
§۱۶-مداد و یادداشت                                                         ۱عدد
§۱۷- قرص الكل جامد                                                        ۴عدد
§۱۸- مواد غذایی فشرده شده                                           ۴عدد
 تذكرات:
۱- با توجه به تاریخ انقضای داروها، باید هر ۶ ماه با کنترل داروها، داروهای تاریخ گذشته از دور مصرف خارج و داروهایی با تاریخ اعتبار جدید جایگزین شوند.

۲- بهتر است کیف امداد در دمایی بین ۲ تا ۳۰ درجه سانتی گراد نگهداری شود.

۳- هنگامی که چراغ قوه را استفاده نمی کنید، بهتر است باطری های آن را خارج کرده و پیش از هر برنامه باطری نو در آن جایگزین کنید.

۴- در صورت مصرف هر کدام از لوازم کیف کمکهای اولیه باید در نزدیک ترین زمان و پیش از شروع برنامه ی بعدی آن وسیله را جایگزین کرد.

۵- پیش از شروع هر برنامه همه ی لوازم کیف امداد و نجات را با فهرستی که از پیش تهیه کرده اید، کنترل کنید تا موردی جا نماند.

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱

آموزش CPR یا احیای قلبی – ریوی

احیای قلبی ریوی یک مانور حیات بخش می باشد که بکمک آن تنفس و گردش خون فرد آسیب دیده حفظ می شود تا از نرسیدن موادغذایی و اکسیژن به مغز او و مرگ مغزی در فرد جلوگیری شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  اغلب مردم از مواجه شدن با موقعیت اورژانس متنفرند البته این موضوع بیشتر به این سبب نیست که نمی خواهند،‌ بلکه آنها نگرانند که ندانند چه انجام دهند .

این مانور حیاتی می تواند بدون احتیاج به هیچ وسیله اضافی نیز انجام گیرد و انجام صحیح و به موقع آن جان انسانهای زیادی را از مرگ حتمی نجات می دهد.

آیا می دانید که چه بسا فردی که دچار ایست قلبی تنفسی شده است با انجام صحیح مانورهای احیا قلبی تنفسی می تواند از مرگ حتمی نجات پیدا کند در مواردی مثل ایست قلبی , غرق شدن , خفگی , مصرف زیاده از حد مواد مخدر و مشروبات الکلی , احیای قلبی ریوی می تواند فرد را به زندگی باز گرداند.

در مقاله زیر مروری بر حیای قلبی ریوی خواهیم داشت :

– هر بیماری که  دچار ارست قلبی – تنفسی شود نیاز به CPR  دارد.

آرام باشید . اگر نمی توانید با اطمینان و ایمن کمک کنید ، نباید کمک کنید . « مهم است که آرام باشید و مطمئن شوید وقتی که قصد کمک کردن دارید که خود و دیگری را به خطر نمی اندازید .

●  هنگامی که شما منتظر رسیدن اورژانس هستید :

هوشیاری را چک کنید ، بپرسید : آیا شما خوبید ! اگر پاسخ داد ،‌ بپرسید آیا می دانید کجا هستید ؟ چیزی بپرسید که سطح تمرکز را نشان دهد . اگر بدون پاسخ بود ، نبض را چک کنید ، چک کنید و ببینید آیا نفس می کشد . اگر تنها هستید باید یکی را برای کمک پیدا کنید .

تنفس را کنترل کنید : به تنفس از راه بینی گوش کنید ، و به سینه برای بالا و پایین شدن نگاه کنید . نبض را یا از مچ یا گردن بگیرید . اگر فرد تنفس و نبض داشت ، باید تا رسیدن کمک صبر کنید . دوباره تماس با ۱۱۵ می تواند به شما کمک کند که چطور نبض کسی را بگیرید .

●   CPR را شروع کنید :

اگر بیمار نفس نمی کشد یا نبض ندارد ، CPR  را شروع کنید

موضوع ناراحت کننده این است که مردم اگر CPR را بلد نباشند ، می ترسند آنرا انجام دهند ، زیرا نمی  خواهند کار اشتباهی انجام دهند .

مهمترین چیز آن است که اگر شخص نفس نمی کشد ، او را در وضعیت چانه به سمت بالا قرار دهید ، تا زبانش از مسیر راه هوایی خارج شود . ( پس راه هوایی باز می شود ) و سپس ماساژ سینه را شروع کنید .

CPR * دارای سه مرحله می باشد.

الف) Basic Life Support

ب) Advanced Cardiac Life Support

ج) Post CPR

– شایعترین علت ایست قلبی  MI است.

– ۶۰ تا ۹۰ ثانیه بعد از ایست قلبی ارست تنفسی ایجاد می شود .

– شایعترین آریتمی ها که نیازمند به اقدامات احیا می باشند VT و VF است در این مواقع بیمار ممکن است هوشیار باشد. VF جز مواردی است که اقدامات بلافاصله باید شروع شود

–  Basic Life Support  شامل:  الف) A :Air way      ب) B: Breathing       ج) C: Circulation

البته در تغییرات جدید ابتدا ماساژ قلبی شروع می شود.(CAB)

●  قدم اول

– ماساژ قلبی بلافاصله بایستی شروع شود.

– می توان قبل از شروع ماساژ قلبی ابتدا یک ضربه  درست در ناحیه وسط استرنوم وارد می کنیم.        (Precordial Thump)

– این ضربه حکم یک دفیبریلاسیون مکانیکی را دارد. دست باید به تنه متصل باشد و از آرنج خم شود و با ناحیه هایپوتنار دست ضربه وارد شود.

– زیر یکسال مجاز به زدن ضربه نمی باشیم. حداکثر دو ضربه مجاز می باشیم.

●  شرایط یک ماساژ قلبی مناسب:

۱) کف دست را روی پشت دست دیگر گذاشته و انگشتان را درهم نموده و بدون تماس انگشتان با بدن فرد کف دست را در قسمت یک سوم تحتانی استرنوم قرار می دهیم.

۲) عمق فشار در یک فرد بالغ حداقل ۵ سانتی متر است.

۳) آرنج نباید خم شود.

۴) حتماً باید شانه فرد  CPR کننده عمود بر بیمار باشد ( راستای فشار عمود بر استرنوم باشد)

۵) زمان  compression  و Decompression  باید برابر باشد. اجازه بدهیم کامل قفسه سینه برگردد.

۶) حداقل ماساژ ۱۰۰ ضربه در دقیقه است.

۷) در CPR بعد از ۳۰ ماساژ ۲ تنفس می دهیم .

– در یک ماساژ مناسب نبض های پریفرال احساس می شوند.

●  قدم دوم

–  در بررسی راه هوایی  اولین اقدام خارج کردن جسم خارجی است ( مثل دندان مصنوعی)

– مانور Finger Sweep : انگشت را داخل  دهان کرده و جسم خارجی را بیرون می آوریم. ( بین ۱ تا ۸ سال مجاز نیستیم خصوصاً زیر یک سال چون می تواند باعث اسپاسم حنجره شود)

– پوزیشن مناسب برای باز کردن راه هوایی Head Tilt – Jaw Thrust  است که به صورت اکستنشن نمودن سر و بالا و جلو بردن  چانه است. ( بالا و جلو بردن چانه: این عمل با هر دو دست انجام می شود به طوری که هر دو شست را روی چانه فرد گذاشته و چهار انگشت دو دست را در دوطرف زیر فک گذاشته و با فشار کمی بالا آورده سپس در خلاف عقربه های ساعت به جلو هدایت می کنیم. با این عمل زبان از جلوی راه هوایی کنار می رود.)

– وسایل مورد استفاده در باز نگه داشتن راه هوایی عبارتند از : Air Way  و لوله تراشه

– هدف از اکستنشن سر نزدیک کردن محور های نازوفارنکس و اوروفارنکس و تراشه فرد است و یا به عبارتی در یک مسیر قرار بگیرند.

●  قدم سوم:

– برای ایجاد تنفس سه راه در پیش روی داریم : الف) دهان به دهان که در شرایط خاصی انجام می شود. ب) دهان به بینی در فرد زیر یکسال انجام میشود ج) آمبو بگ که اکثراً برای تیم درمانی همین روش می باشد.

–  نحوه گرفتن آمبوبگ با ماسک بسیار مهم است ، چرا که بعضی اوقات قبل از اینتوبه کردن یا نیاز نبودن اینتوبه این روش استفاده می شود. اتصال کامل ماسک با صورت با یک دست انجام می شود به نحوی که با شست و انگشت اشاره قسمت لوله ماسک را گرفته و با سه انگشت دیگر به شکل یک چنگگ در زیر فک از زاویه مندیبل به بالا گرفته می شود و با فشار آن را به صورت می چسبانیم. کانکشن اکسیژن هم باید وجود داشته باشد.

– هوای  تنفسی ( هوای اطاق) دارای ۲۱% اکسیژن می باشد.

– به ازای هر لیتر در دقیقه اکسیژن دریافتی ۴% کسر اکسیژن دمی (FIO2) افزایش می یابد.( مثلاً با دادن ۲ لیتر اکسیژن کسر اکسیژن دمی به این ترتیب خواهد شد          ۲۹%   =  (۲*۴) +  ۲۱%

–  با کانولای بینی حداکثر ۴۴% می توان اکسیژن داد.

– برای  FIO2 بیشتر از ۴۴ % از ( مثل MI ) از ماسک استفاده می شود. ماسک بین ۵۰ تا ۶۰ درصد می تواند FIO2 را بالا ببرد.

– برای  FIO2 های بالاتر (۱۰۰-۸۰%) از ماسک به همراه Reserved Bag  استفاده می شود.

●  باز کردن راه هوایی  Air way

اولین قدم باز کردن راه هوایی فرد است .در فرد بیهوش تمامی ماهیچه ها شل شده اند.عضلات زبان و گردن هم از این قاعده مستثنی نیستند و احتمال دارد که زبان به طرف حلق بر گردد و راه هوایی را مسدود کند .

کف دست را روی پیشانی مصدوم گذاشته و سر او را به طرف عقب بر گردانید . همزمان با این کار دست دیگر را زیر چانه او قرار داده و به سمت بالا فشار دهیدبه طوریکه دندانهای فک بالا و پایین در مقابل هم قرار گیرند . در صورت انجام صحیح این مراحل شما موفق به باز کردن را ه هوایی مصدوم خواهید شد .

مراقب باشید که دهان فرد را بیش از حد باز نشود چون در این صورت ممکن است زبان به عقب برگردد و راه هوای را مسدود کند .

●  دادن تنفس مصنوعی  Breathing

س از بازکردن راه هوایی باید از وضعیت تنفس مصدوم أگاه باشید.ابتدا قفسه سینه فرد را برهنه کنید.

اگر صورت مصدوم کبود و رنگ پریده باشد .

نه جریان هوا از بینی و دهان فرد حس شو د و نه صدایی که نشانگر جریان هوا باشد به گوش برسد.

قفسه سینه حرکت نداشته باشد.

تنفس وی قطع شده است و باید تنفس مصنوعی را آغاز کنید حتی اگر نتوانستید تشخیص دهید که فرد مذکورتنفس دارد یا نه نفس مصنوعی را آغاز کنید چون اگر فرد تنفس داشته باشد شما در هنگام تنفس مصنوعی متوجه می شوید.

●  تکنیک دادن تنفس مصنوعی

سررابه عقب متمایل کنید به صورتیکه دهان کمی بازتر باشد (نحوه باز کردن راه هوایی در مبحث قبل آمده است.)با انگشتان دستی که روی پیشانی مصدوم است سوراخهای بینی فرد را ببندید .

دهان خود را روی دهان مصدوم بگذارید بطوریکه , لبهای شما کاملا اطراف دهان اورا بگیرد.با یک بازدم عمیق هوارا وارد دهان فرد مصدوم کنید.همزمان از گوشه چشم خودبه قفسه سینه فردنگاه کنید وببینید آیا هنگامی که درون مجاری هوایی اومی دمید قفسه سینه بالا می رود یا نه ؟

وقتی قفسه سینه فرد بالا می آید تنفس را قطع کنید ودهان خود را از دهان فرد دا کرده و بینی اورا آزاد بگذارید و خودتان برا ی تنفس بعدی نفس بگیرید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ، هنگام تنفس موثر سینه وشکم مصدوم بالاو پایین می آید , احیاگر حس می کند که بادکنکی را پر میکند و پس از دمیدن حجم معینی , مقابل ورود هوای اضافه تر مقاومت احساس میکند .به تدریج رنگ پوست فرد از زردی و کبودی به صورتی تغییر می یابد.

●  ماساژ قلبی  Circulation

پس ازدادن یک یا دو تنفس مصنوعی در صورتیکه فرد تنفس خود را بازنیابد باید نبض فرد را کنترل کرد.

●  طریقه کنترل کردن نبض :

پس از آنکه تنفس مصنوعی تمام شد کف دست را از روی پیشانی فرد بر ندارید و دو انگشت دست دیگر را در وسط گردن بالای نای و حنجره روی برآمدگی جلوی گردن ( سیب آدم ) بگذارید .

انگشتان خود را به آرامی به سمت پایین و کنار آن قسمت بلغزانید و سپس کمی فشار دهید . به مدت ۵-۱۰ ثانیه این کار را ادامه دهید تامطمئن شوید که نبض را حس میکنید یا نه؟

کنترل کردن نبض احتیاج به مهارت و دقت خاصی دارد شما نیز میتوانید با تمرین کردن و شرکت در کارگاههای عملی احیا تنفسی این مهارت را کسب نمایید .

اگر فرد نبض داشت به تنفس مصنوعی با اندزه’ دوازده بار در دقیقه ادامه دهید .  بیشتر

اگر فرد نبض نداشت باید بی درنگ ماساژ قلبی را همراه با تنفس مصنوعی آغاز کنید.زیرا فرد دچار ایست قلبی شده و احتمال دارد صدمات جبران ناپذیری به مغز وی برسد.

برای دادن یک ماساژ قلبی موثر علاوه بر اینکه باید ماساژ را با تکنیک صحیح انجام داد لازم است که وی را در وضعیت مناسبی بخوابانید.

بیمار را به پشت خوابانده , مطمئن شوید که وی روی یک سطح سخت قرار گرفته است . اما اگر فرد در رختخواب یا هر سطح نرم دیگری است وقت را تلف نکنید و فقط کافیست که اورا روی روی زمین بلغزانید یا اینکه یک تخته با هر شی صاف و سخت را از بین پشت او و ملحفه قراردهید .

کنار مصدوم زانو بزنید .

آخرین حددنده های او را با دو انگشت دستی که بالای فرد نزدیکتر است بیابید انگشتان خود را بسمت بالا بلغزانید تا یک فرو رفتگی در محل اتصال دنده های دو طرف برسید

یک انگشت را در محل فرورفتگی بگذارید و انگشت دیگر را کنار آن قرار دهید سپس ته دست دیگر را در کنار آن دو انگشت قرار دهید .بعد ته دست دوم را روی دست اولی بگذارید .

موقعیت بدن خود را طوری تنظیم کنید که بازوها خم نشوند و شانه ها در امتداد نقطه اتکا دستها باشند . به اندازه ای بر جناغ فرد فشار وارد کنید که ۴-۵ سانتی متر پایین برود.

پس از انجام ۱۵ عدد ماساژ پشت سر هم ( این ۱۵ ماساژ در مدت ۱۱ ثانیه خواهد بود ) دو عددتنفس مصنوعی به فرد بدهید شما برای انجام این دو تنفس ۴ ثانیه فرصت دارید .این سیکل باید چهار بار در دقیقه تکرار شود برای اینکه بتوانید نسبت ۱۵:۲ را در هر دوره رعایت کنید بهتر است با هر ماساژ شماره آن را بلند بگویید .

بعد از یک دقیقه وضعیت مصدوم را ازریابی کنید .

اگر ضربان مداوم رگ گردن باز نگشته باشد دوباره احیای قلبی ریوی را با دو تنفس و ۱۵ ماساژ قلبی از سر بگیرید . شما برای انجام این دو تنفس و ۱۵ ماساژ , ۱۵ ثانیه فرصت دارید

این کار را برای مدت ۳ دقیقه دیگر ادامه دهید .

اگر دراین مدت تنفس منظم فرد بازگشت نیازی به تکرار احیای قلبی ریوی نیست بلکه باید مرتب تنفس و نبض فرد را چک کنید .

اگر تنفس منظم فرد برنگشت تنفس مصنوعی را با سرعت ۱۲ عدد در دقیقه شروع کنید و همزمان نبض فرد را چک کنید .

توجه داشته باشید که وقفه در انجام مراحل احیای قلبی ریوی بیشتر از ۵ ثانیه نشود.

منبع-پزشکان بدون مرز http://www.pezeshk.us و با تشکر از وبلاگ یاشاسهندیم

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱

انتخاب کلاه کاسک مناسب:

کلاه های ایمنی یا همان کلاه کاسکهای کوهنوردی از مهمترین و شاید آسیب پذیرترین بخش بدن یعنی سر محافظت می کنند. نکات زیر که نوشته دن میدلتون می باشد شامل ۱۰ نکته مهم و اساسی درباره نوع و زمان گذاشتن کلاه ایمنی می باشد.

این نکات شامل موارد زیر می باشد:

۱- بهترین کلاه کاسک اونی هستش که درست اندازه سر بوده و روی سر درست قرار بگیره و همچنین راحت باشه. اما امن ترین کلاه کاسک کلاهی ست که روی سرتان باشد نه توی کوله تان.

۲- همیشه بند ها رو درست ببندید و مطمئن شوید که کلاه کاسک را به درستی روی سر گذاشته اید تا حداکثر محافظت از سر شما را به عمل آورد.

۳- به طور کلی کلاه هایی که از جنس فوم هستند بهترین انتخاب برای صخره نوردی هستند. کاسک هایی با پوسته سخت به همراه چهارچوب کلاف داخلی برای زمستان و کوهنورد بسیار مناسب هستند و کاسک های ترکیبی (هیبریدی) با پوسته سخت و فوم برای همه مناسب بوده و چند کاره محسوب می شوند.

۴- در کاسک های فومی هر چه فوم کشیده تر و عمیقتر باشد به همان اندازه محافظت بیشتر خواهد بود. برخی از این کاسک های فومی محافظت برابری را در اطراف و فرق سر ایجاد می کنند.

۵- کاسک های با پوسته سخت و کلاف داخلی محافظت بسیار کمی را در اطراف سر ایجاد می کنند ولی در برابر ضربات وارده به فرق سر بسیار مقاوم تر هستند.

۶- زدن برخی برچسب ها یا حتی نوشتن سطح کلاه کاسک ها می تونه باعث ضعیف شدن و صدمه دیدن کلاه کاسک و البته باطل شدن گارانتی آن بشه.

۷- کلاه های کاسک فومی وقتی روی سر نباشند به طور خاصی آسیب پذیر هستند و بدین خاطر استفاده  و جابجایی های بی احتیاطانه میتونه باعث شکستن شدن یا آسیب دیدن آن بشه. بنابرین بسیار مواظب باشید تا بر روی آن فشار وارد نیاورده یا روی آن ننشینید.

۸- بعد از هر ضربه جدی که به کلاه کاسک تان وارد می شود آن را دور بیاندازید. همه آسیب ها قابل مشاهده نیستند.

۹- به طور منظم کلاه خود را به خاطر هر گونه صدمه احتمالی وارد بر پوسته،‌فوم یا کلاف داخلی یا بند های آن چک کنید. و اگر صدمه ای وارد شده است یکی تازش رو بگیرید. مسلما یک کاسک جدید خیلی ارزان تر از عمل جراحی مغز و اعصاب و درد و رنج ناشی از صدمه دیدن است.

۱۰- کلاه کاسک خود را بر روی سر بگذارید ولی یادتان باشد با گذاشتن کلاه کاسک آسیب ناپذیر نخواهید شد. بدانید که کلاه کاسک فقط یک تفاوت بین ضربات کوچک و متوسط ایجاد می کند.

BMC با تشکر از آلتای و وبلاگ سولدوز

مدیر سایت

۹۵-۰۶-۲۱